Είχες δίκιο, Βαρίνια.
Η εκδίκηση από μόνη της δεν είναι αρκετή.
Το να γίνεις σαν τον εχθρό σου, είναι σα να σε κέρδισε.
Και δεν είναι σημαντικό αν θα ζήσεις ή θα πεθάνεις...
αλλά αυτό που δημιουργήσαμε, τόσο σύντομα.
Ένα κόσμο δίχως σκλάβους.
Και αν πεθάνεις, ποιός θα λέει αυτήν την ιστορία;
Ζήσε, έτσι ώστε να ζήσω και εγώ.
Έτσι ώστε, να ζήσουμε όλοι μας.
Έτσι ώστε, να μην χαθώ άδικα ή ξεχαστώ.
Είδες πως σε κοίταζε Βαρίνια;
Όχι.
Και ακόμα και αν έβλεπα...
Δε θα με ένοιαζε.
Πως με κοίταζε;
Πες μου!
Πες μου, σου λέω!
Εσύ να μου πεις!
Υποσχέθηκα κάποια στιγμή να σου πω την ιστορία μας.
Ξεκίνησε από ένα μικρό χωριό στη Γαλατία...
Εκεί όπου γεννήθηκα ελεύθερη.
Ύστερα, ήρθαν οι Ρωμαίοι, κατέστρεψαν τον κόσμο μου και με έκαναν σκλάβα.
Κανείς και τίποτα δεν μπορούσε να τους αντισταθεί.
Όμως και η Ρώμη σπαρασσόταν από έριδες.
Οι εμφύλιοι πόλεμοι, που την είχαν ματώσει...
μεταξύ πατρίκιων και πληβείων...
υποκινούνταν από τον πάμπλουτο συγκλητικό Μάρκο Κράσσο.
Όταν ήταν παιδί, ήταν μποροστά στη δολοφονία του πατέρα του μέσα στην αγορά.
Ο Κράσσος αναδείχτηκε μέσα από τις στάχτες της αποκεφαλισμένης οικογένειας του...
σε έναν άπληστο και φιλόδοξο ηγήτορα.
Η φιλοδοξία του εμφανιζόταν μόνο προς τους ανταγωνιστές του όπως ο Αντώνιος Αγκρίπας.
Οι εμφύλιοι έλαβαν τέλος και οι άνθρωποι άρχισαν να χαμογελούν μεταξύ τους δημοσίως.
Όμως οι διαμάχες ποτέ δεν τελείωσαν.
Κυνηγάς ψήφους;
Όχι, απλά απολάμβανω την δημοκρατία.
Ένα καινούριο κρασί από την Ισπανία.
Εξαιρετικό. Όμως ο οινοχόος σου είναι καλύτερος.
Τίποτα νέα από την Ισπανία, εκτός απο το κρασί;
- Μια μεγάλη νίκη του Πομπήιου. - Κι άλλη;
Έχουμε βαρεθεί με τις νίκες του.
Θα παρηγορηθώ από τον τρόπο που αισθάνεται ο Κράσσος.
Ο Πομπήιος δεν είναι και κανένας σπουδαίος πολεμηστής.
Έχει γίνει τόσο παχύς από τα λάφυρα των νικών του, που δεν μπορεί να καβαλήσει ένα άλογο.
Δυσφήμισε τον όσο θες, αυτός όμως δεν πάυει να κερδίζει.
Ναι κάτι μισοκακόμοιρους, ψωριάρηδες Γαλάτες...
που δεν έχουν ιδέα πως να μάχονται.
Λένε πως θα γίνει ύπατος.
Αυτό το σταφύλι...
Δεν είναι καλό. Κρασί!
Θα δανειστώ για λίγο τη γυναίκα σου, Κορνήλιε.
Ο πλούτος του Κράσσου μπορεί φαινομενικά να είναι χρυσός και ασήμι...
όμως στην πραγματικότητα δεν είναι τίποτα άλλο από την γυναικεία σάρκα.
Χιλιάδες σκλάβοι.
Έζησαν τις ζωές τους υποφέροντας...
τις παραξενιές των κυρίων τους.
Κανένας Ρωμαίος δεν τους σκέφτηκε.
Συγχαρητήρια, πολίτες της Ρώμης.
Σήμερα προσφέρουμε μερικούς βαρβάρους από την Γαλατία...
προσφορά του μεγάλου Πομπηίου.
Βατάτιε... τι σε φέρνει εδώ, από την Κάπουα;
Ότι και εσένα φαντάζομαι.
Τα αποθέματα μου θέλουν ανανέωση.
Ωστόσο, πως ένας απλός και τίμιος πολίτης μπορεί να ανταγωνιστεί έναν συγκλητικό...
- Καλύτερα να φύγω. - Ένας απλός και τίμιος πολίτης;
Μα εσύ είσαι τόσο γνωστός για τους μονομάχους που εκπαιδεύεις, τους καλύτερους όλης της Ιταλίας.
- Με κολακεύεις. - Λέω την αλήθεια.
Κοίτα αυτήν την ομορφιά. Και είναι και παρθένα.
Παρθένα; Αμφιβάλλω, μάλλον κάποιος από τους μαχητές μας θα την δοκίμασε...
Μάλλον υπερβάλλεις.
Μάλλον είναι μια δικαιολογία για να ανεβάσεις την τιμή.
Τέλεια οδοντοστοιχία. Ανοιχτοί γλουτοί.
Τέλειο στήθος.
Απλά υπέροχη.
Φαίνεται πολύ ωραία, όμως...
αυτές οι Γαλάτισσες είναι ασθενικές.
Σπάνια ξεχειμωνιάζουν. Θα είναι σα να πετάς τα χρήματα σου.
Μήπως Βατάτιε, είσαι ερωτευμένος;
Μην ανησυχείς φίλε μου, δεν θα την χτυπήσω.
Είσαι τόσο ευγενικός, συγκλητικέ.
- Όμως μπορεί να σε χρειαστώ καμιά μέρα. - Στη διάθεση σου.
- 500 σεστέρσια! - Έγινε!
Πως είναι δυνατόν η σύγκλητος να εκλέξει για ύπατο, τον Πομπήιο από εσένα;
Είναι κλειστή ψηφοφορία.
Σου έφερα ένα δώρο.
Είναι όμορφη.
- Είσαι πολύ γενναιόδωρος. - Είμαι;
Καλά ίσως και να είμαι.
Στα χέρια του πλουσιότερου άντρα της Ρώμης...
- και του καλύτερου φίλου του άντρα της... - Δείξε μου.
Μπορεί να της συγχωρεθεί της Έλενας η άγνοια για την προέλευση του βραχιολιού.
Για το πραγματικό του κόστος.
Μα τι είναι η κόλαση;
Είναι το μέρος που η παραμικρή κίνηση είναι επώδυνη.
Εκεί όπου πονάει να περπατάς...
να αναπνέεις, ακόμα και να σκέφτεσαι.
Τα χρυσορυχεία της Αιγύπτου ήταν μια τέτοια κόλαση.
Ανάμεσα στους Θράκες σκλάβους, καταδικασμένοι σε αργό θάνατο...
ένας θα μπορούσε να ταρακουνήσει την Ρωμαική αυτοκρατορία.
Και το όνομα αυτού... Σπάρτακος.
Σήκωσε το!
Όχι!
Σταμάτα!
Ώστε, αυτός είναι ο Θρακιώτης μονομάχος;
Ακόμα χειρότερα, είναι κτήνος.
Ωραία, αυτό είναι ακόμα καλύτερο.
Σήμερα είναι η τυχερή σου μέρα Θρακιώτη.
Μα τι είναι εδώ;
Κουνήσου!
Νέο αίμα!
Σκάσε! Γύρνα στη δουλειά.
Βρωμάτε, ζώα. Πλυθείτε.
Από εδώ.
Θέλω να τους ψιλοκόψετε. Δεν θα τα έδινα έτσι όυτε στα σκυλια!
Μπορώ να το συνηθίσω αυτό.
Είμαι ο Γάννικος. Από εδώ ο Σπάρτακος.
Δεν μιλάει ποτε. Κάποιοι λένε ότι δεν μπορεί.
Είστε Θρακιώτες;
- Στο κοινό αρέσουν οι Θρακιώτες. - Σκάσε Νόρντο και τρώγε.
Δεν άκουσα το όνομα σου, φίλε.
Δεν είσαι φίλος μου. Δεν θέλω να ξέρω ποιός είσαι και τι έκανες.
Γιατί όχι;
Μπορεί να σε σκοτώσω καμιά μέρα στην αρένα, να μη ξέρω.
Γιατί να περιμένεις;
Θα έχεις πολλές ευκαιρίες να παλέψεις.
Οπότε περίμενε, τότε που δεν θα μπορείς να κάνεις πίσω. Τρώγε τώρα.
Πρέπει να είστε οι Θράκες.
Σας ξεχωρίζω από μακριά. Βρωμάτε σα γουρούνια.
- Εσύ είσαι ο Κρίξος. - Έχεις ακούσει για μένα;
Και ποιός δεν έχει. Ο Κρίξος με τη μεγάλη μύτη. Μάλλον έτσι εξηγείται πως μας μυρίστηκες.
Αρκετά!
Πίσω στα κελιά σας, τώρα!
Άντε, κουνηθείτε σκλάβοι!
Σπάρτακε.
Που έμαθες να παλεύεις;
Όταν ένας Ρωμαίος σε ρωτάει κάτι, να απαντάς, δούλε.
Πολεμώντας Ρωμαίους.
Κράσσε, τι υπέροχη έκπληξη.
Δεν πίστευα ότι συμμετέχεις σε τέτοιου είδους απολαύσεις...
όπως τα δημόσια λουτρά.
Δεν περιφρονώ τον κόσμο.
Σου αρέσει ο κόσμος, μόνο τους ανθρώπους απεχθάνεσαι.
Τότε, γιατί συμβαίνει πάντα, αυτοί που τους αρέσει η οχλοκρατία...
εκμεταλλεύονται την απλήστία και την βλακεία του κόσμου.
Γιατί οι πλούσιοι μεταμορφώνονται...
μετά αφού φτιάξουν την περιουσία τους;
Η δημοκρατία ήταν μια πολύ καλή μορφή πολιτεύματος...
όταν η Ρώμη ήταν μια κανονική πόλη.
Όμως οι καιροί άλλαξαν και η Ρώμη κυβερνά τον κόσμο τώρα.
Και ένας μόνο άντρας με ισχυρό όραμα πρέπει να την κυβερνά τώρα.
Οπότε η διοίκηση από ποιούς πρέπει να ασκείται;
Τους μορφωμένους, τους πλούσιους, τους αριστοκράτες, τον Κράσσο;
Ή τον Πομπήιο;
Ο Πλάτωνας είπε πως η διοίκηση πρέπει να ασκείται από τους μορφωμένους.
Αυτό αφήνει τον Πομπήιο εκτός. Τον Ιούλιο Καίσαρα εννοείς;
Άκουσες, τι λένε για αυτόν;
"Κάθε γυναίκα είναι άντρας και κάθε άντρας γυναίκα".
Αλλά έχεις δίκιο, έτσι ο Πομπήιος απομακρύνεται.
Αν δεν προσέξει το κεφάλι του θα βρεθεί να κρέμεται στην Αγορά...
όπως ακριβώς του πατέρα σου και του αδερφού σου.
Τον πείραξε κάτι που είπα;
Αυτό είναι το ξιφίδιο των Ρωμαίων...
το Γλάδιο. Από αυτό πήρατε τα ονόματα σας.
50 εκατοστά μήκος και 1.5 κιλού βάρους.
Ένα φονικό όπλο κοντινών αποστάσεων.
Σκοτώνεις και μυρίζεις τον ιδρώτα του άλλου...
Καταλαβαίνεις την ανάσα του.
Αλλά εσείς πουτάνας γιοι...
δεν αξίζετε να πολεμάτε με τον Γλάδιο.
Οπότε θα χρησιμοποιείτε...
αυτά τα ξύλινα σπαθιά, όσο θα σας μαθαίνω.
Εσύ σκλάβε.
Πάρτο.
Έλα κοντά μου.
Πάλι.
Είσαι αργός σκλάβε. Πάρτο πάλι.
Πολύ αργός.
Σίνα!
Πως σου φαίνονται οι Θρακιώτες σκλάβοι μας; Καλοί εε;
Έχουν το πνεύμα, όμως όχι το ταλέντο.
Κατάλαβα. Και γιατί πιοστεύεις ότι είναι τόσο τυχεροί;
Σίνα...
αυτό το παιδί είναι πανάκριβο.
Πρόσεξε είναι περιουσία μου.
Αρκετά! Γηγαίνετε και φέρτε την.
Έλα.
Έλα εδώ.
Πολύ καλά.
Ακόμα καλύτερα.
Έλα.
Άσε με να μυρίσω τα μαλλιά σου.
Ξέρεις...
μπορώ να γίνω ο καλύτερος αφέντης.
Ναι, ναι, τώρα...
- φίλησε με. - Όχι! Όχι!
Κρατήστε τη!
Σπάρτακε!
- Πως είναι η μύτη σου; - Είσαι πολύ τυχερος.
Πρέπει πάλι να στην ξανασπάσω;
- Που πολέμησες Ρωμαίους; - Στη Θράκη.
- Εσύ; - Στη Γαλατία εκεί που με πιάσανε.
Και μετα στη Σικελία όπου οι σκλάβοι επαναστάτησαν.
- Εσύ επαναστάτησες; - Δυό φορές.
Οι Ρωμαίοι μας φοβούνταν. Ακόμη και τώρα.
Σκοτώνουν ανθρώπους απλά για να το πούνε.
Και γιατί απέτυχε;
Το να πολεμας τους Ρωμαίους δεν τελειώνει ποτε.
Η ρόδα συνεχίζει να γυρίζει.
Όσες φορες κι αν προσπαθήσεις να τους νικήσεις...
βρίσκεσαι πάντα από κάτω τους.
Πιο γρήγορα!
Δώστε την ψυχή σας πουτάνας γιοι!
Γιατί, οι Αφρικάνοι μάχονται με ακόντιο και με δίχτυ;
Για να διασκεδάζουν οι Ρωμαίοι που μας κάνουν ψαράδες.
Εγώ ήμουν αγρότης. Δεν είχα δει ποτέ δίχτυ μέχρι που ήρθα εδώ.
Νόρντο, αυτός είναι σκέτος μπελάς. Παράτα τον.
Στην αρένα, Ντράμπα, αντιμετωπίζει το ξίφος το ακόντιο;
Το ακόντιο πάντα νικά.
Σταματήστε να μιλάτε! Πίσω στη δουλειά σας.
Κουνήσου άχρηστε!
Δώσε τη ψυχή σου!
Μπράβο Ντράμπα! Σπρώξτον.
Πιο γρήγορα!
Πιο δυνατα! Άντρες είστε εσείς ή γυναικούλες;
Αύριο κάποιοι από εσάς θα έχουν την τιμή...
να μονομαχήσουν στην αρένα της Κάπουα.
Δεν μετράει τίποτα άλλο από το να μονομαχήσετε δυνατά και με πάθος.
Αν το κάνετε αυτό ακόμα και ο ηττημένος μπορεί να πάρει χάρη.
Ωστόσο, αν δεν είναι αυτή η μοίρα σας...
τότε το κοινό θα περιμένει να πεθάνετε με το κεφάλι ψηλά...
με το Ρώμαικό τρόπο, κάπως έτσι.
Σπάρτακε, γονάτισε.
Ο νικήμένος μονομάχος μπορεί να εκλιπαρήσει για οίκτο...
σηκώνοντας έτσι τα χέρια του.
Ο θάνατος του έρχεται με κόψιμο του λαιμού του...
ακριβώς εδώ.
Με αυτόν τον τρόπο ένας μονομάχος του Βατιάτου, πεθαίνει.
Τι συμβαίνει Θρακιώτη; Έχασες την όρεξη σου; Φάε. Πιές.
- Αύριο πεθαίνουμε. - Εγώ δεν πρόκειται να πεθάνω αύριο.
Ο Θεός θα αποφασίσει πότε θα πεθάνουμε.
- Δεν πιστεύω σε Θεούς. - Δεν πιστεύεις σε Θεούς;
Όταν κοιτάζω ψηλά βλέπω μόνο αστέρια.
Βλάσφημε! Μπορεί να κατακεραυνωθείς για αυτά που λες.
Ο ουρανός είναι καθαρός.
- Και σε τι πιστεύεις; - Σε μας.
Στη θέληση μας.
Εμείς θα αποφασίσουμε πότε και πως θα πεθάνουμε.
Όπως και να έχει φάε. Θα χρειαστείς τη δύναμη σου απόψε.
- Και τι θα συμβεί απόψε; - Πόλεμος μικρέ Θρακιώτη.
Γλυκός πόλεμος!
Ησυχία! Καθίστε κάτω!
Λίγη... ευτυχία.
Ο μονομάχος δεν είναι καλός στην αρένα, αν τρέμουν τα πόδια του.
Ο μονομάχος δεν είναι στο ελάχιστο σκλάβος.
- Είναι άντρας. - Ναι!
Και ένας άντρας χρειάζεται μια γυναίκα.
Ησυχία, ησυχία.
Για εσάς που θα πολεμήσετε αύριο...
Σας προσφέρω αυτές τις γλύκες.
Να τους φερθείτε καλά. Και το πρωί...
Θα μου δείξετε τι άντρες είσαστε! Σίνα!
Αυτή είναι δικιά σου.
Ηλίθιε, ο Δαυίδ δεν μονομαχει αύριο.
Κρίξε.
Σου αρέσει το σκληρό παιχνίδι Θρακιώτη. Πάρε.
Ο Βατιάτος ρωτάει αν μπορεί να γίνει πιο ήπια.
Φρόντισε το.
Είμαι ο Σπάρτακος.
Πως σε λένε;
Κρυώνεις. Πάρε.
Οι πέτρες είναι κρύες τη νύχτα.
Κοιμήσου εκεί. Δεν θα σε ενοχλήσω.
Ξυπνήστε, πουτάνας γιοι!
Κουνηθείτε!
Είμαι η Βαρίνια.
Βαρίνια.
Βγες έξω τώρα.
Σήμερα περιμένω να τιμήσεις...
το σπίτι του Βατιάτου.
Αν αποτύχετε θα βλαστημήσετε την ώρα που γεννηθήκατε.
- Που πάνε; - Στην Κάπουα.
Μονομαχούν σήμερα.
Ο Θρακιώτης ο Σπάρτακος, είναι καλός;
Δεν μπορώ να πω. Είναι μάλλον διαφορετικός.
Τι εννοείς;
Όλοι οι μονομάχοι εδώ είναι δυνατοί άντρες. Γενναίοι.
Αλλά είναι ακόμα σκλάβοι και το αποδέχονται. Όχι όμως αυτός.
Δεν θα κρατήσει πολύ.
Ήσουν μαζί του χτες βράδυ;
- Και ναι και όχι. - Αχ κορίτσι μου!
Έλα εδώ.
Θα με δεις στους αγώνες.
Αλλά αν μου δημιουργήσεις προβλήματα...
σου υπόσχομαι πως η προηγούμενη συνάντηση μας θα σου μοιάζει σα μητρικό χάδι.
Τώρα πήγαινε να πλυθείς.
Μπείτε στη γραμμή!
Ευχαριστώ για τη συνεισφορά σου στους αγώνες Βατάτιε.
Λίγοι αντιλαμβάνονται το φορτίο που σηκώνω στους ώμους μου...
οτάν μου αναθέτουν τέτοιες ανιαρές αρμοδιότητες.
Σε ευχαριστώ. Εκτιμώ πολύ που μου δάνεισες τους μαχητές σου.
Η ασφάλεια σε μια εγκατάσταση σαν τη δική μου...
δεν στοιχίζει λίγο.
- Το ένα χέρι νίβει τ' άλλο... - Μα φυσικά. Φέρτε κρασί!
Σαν ώριμο αχλάδι.
- Παρόλο που είναι μαυρισμένο. - Πρόβλημα πειθαρχίας.
Αλλά θα το επιλύσουμε. Έτσι δεν είναι;
Βέβαια άρχοντα μου.
- Στους σταυρούς, ποιοί είναι; - Εμπρηστές.
Φοράνε το χιτώνιο τους βουτηγμένο στην πίσσα.
Άλλαξες απόψεις για τους Θεούς;
Αν υπάρχουν Θεοί σ' αυτόν τον κόσμο...
Δεν είναι εδώ.
Καείτε! Καείτε!
Ο Κρίξος εναντίον το Γάιου.
Ο Γάννικος εναντίον του Αντώνιου.
Ο Σπάρτακος εναντίον του Κόμμοδου.
Αυτός ο νέος μονομάχος ο Σπάρτακος είναι πραγματικά Θρακιώτης...
ή ακόμα τους αφήνετε τους Έλληνες;
Είναι πραγματικός μονομάχος.
Είναι καλός;
Ο Σίνα πιστεύει πολύ σε αυτόν, έτσι Σίνα;
Πολύ καλά, χίλια στον Σπάρτακο.
Σκότωσε! Σκότωσε!
Χτυπήθηκες;
Και νόμιζα ότι στα ορυχεία είχα δει έναν άνθρωπο να έχει τα χάλια του.
Έκανα λάθος.
- Ένας σκλάβος δεν έχει επιλογή. - Όχι εγώ.
Αυτοί που βλέπανε, πήραν τη δόση τους σε αίμα και φόνο.
Καλή κίνηση Θρακιώτη!
Πιο δυνατά! Πιο γρήγορα! Δώσε και την ψυχή σου!
Δεν μπορείς να κοιμηθείς μαζί μου Σπάρτακε;
- Επειδή το διέταξε ο Σίνα; - Γι' αυτό ακριβώς.
Και οι Θράκες άντρες και γυναίκες παραμένουν αγνοί...
μέχρι να παντρευτούν.
- Οι σκλάβοι δεν παντρεύονται. - Εγώ θα σε παντρευόμουν.
Ο γάμος προϋποθέτει έναν αγνό άνθρωπο.
Νόμιζα ότι δεν πιστεύεις στους Θεούς.
Πιστεύω σε ότι μπορώ να δω, να ακούσω, και να αγγίξω.
Η φυλή μου πιστεύει πως ο άνθρωπος δημιουργήθηκε από τους Θεούς.
- Ότι ζουν μέσα μας. - Είμαστε σάρκα και αίμα, αυτό είναι όλο.
Αυτό είναι τα ζώα. Οι Ρωμαίοι λένε ότι είμαστε ζώα.
Ότι δεν έχουμε ψυχή.
Αλλά φοβάσαι να πεις πως συμφωνείς με τους Ρωμαίους.
Πιστεύω ότι δεν έχω γνωρίσει κανέναν σαν εσένα, Βαρίνια από την Γαλατία...
και ότι σε αγαπάω.
Θα με παντρευτείς;
- Σε τι θα ορκιστείς; - Στο αίμα που τρέχει...
στις φλέβες μου και στην ανάσα που αναπνέω...
Θα είμαι δικός σου μέχρι τη μέρα που θα πεθάνω...
και στη ζωή μου δεν θα υπάρξει άλλη απο σένα, το ορκίζομαι.
Στο αίμα που κυλάει στις φλέβες μου...
και στον αέρα που αναπνέω...
- Θα είμαι δική σου... - Μέχρι την μέρα...
Μέχρι την μέρα που θα πεθάνω.
Και στην μετέπειτα ζωη.
- Πως ξέρεις ότι υπάρχει μεταθάνατον ζωή; - Το πιστεύω.
Δεν θα υπάρξει άλλος άνδρας απο εσένα.
Το ορκίζομαι.
Θάνατος! Θάνατος!
Σπάρτακε!
Αφέντη, έχουμε επισκέπτες, Αφέντη, απο τη Ρώμη.
Ο Κορνέλιος Λούσιος και η γυναίκα του, Έλενα. Και ο Μάρκος Κράσσος.
Ο Μάρκος Κράσσος είναι εδώ...
και τον άφησες να περιμένει έξω;
Μέγα Κράσσε. Μεγάλη μου τιμή, κύριε.
Είμαι ο Λέντουλους Βατιάτους. Παρακαλώ, κάθησε.
Εγώ και ο οίκος μου είμαστε εδω στη διαθεσή σου.
Λίγο κρασί να καθαρίσει τη σκόνη...
και λίγος μελιστάλακτος πάγος, ίσως.
Ναι;
- Πως μπορώ να σε εξυπηρετήσω; - Οι φίλοι μου και εγώ θα επιθυμούσαμε...
μια ιδιωτική επίδειξη της μάχης δύο Θρακών.
Εξαιρετική επιλογή. Είστε προφανώς ειδήμων.
- Μέχρι θανάτου. - Μέχρι θανάτου;
Αυτή είναι μια παράξενη επιθυμία για μια ιδιωτική επίδειξη.
Βλέπω ότι αστιευόσασταν. Αυτό είναι πολύ καλό.
- Πολύ διασκεδαστικό. - Δεν γελάω.
Φυσικά και όχι. Λοιπόν, ζητήσατε δύο Θράκες.
Αυτό σημαίνει πως θέλετε τους καλύτερους στο σπαθί
και εγώ έχω τους καλύτερους στο κόσμο.
Αλλά αν θέλετε μέχρι θανάτου, δεν θα δείτε αυτή τη λεπτή διαφορά...
δεν θα δείτε τεχνική.
Σίγουρα δεν θα δείτε ποιότητα. Κυρία.
Δεν είμαι χασάπης κύριε, Είμαι απλά καλλιτέχνης.
- Ναι. - Θέλω να σας παρουσιάσω έναν καλό αγώνα.
Καλό αγώνα. Και μέχρι θανάτου.
Θέλω να δω θάρρος.
Θέλω να δω πάθος. Και πάνω απο όλα...
θέλω να δω το τέλος.
Αλλά αυτό θα σας κοστίσει κάτι παραπάνω...
- 25 χιλιάδες δηνάρια. - Θεέ μου...
Μπορείς να αγοράσεις έναν ελέφαντα με αυτά.
Έγινε.
Και δεν θέλω ψέμματα.
Και όχι να πέσουν και οι δυο κάτω, ρουφόντας την άμμο της αρένας, προσπιούμενοι ότι πεθαίνουν.
Εάν ένας απο αυτούς είναι κάτω, ή αν είναι και οι δυο κάτω...
θέλω ένας απο τους εκπαιδευτές σου να τους κόψει το λαρύγγι.
Και πρέπει να γίνει κατανοητό αυτό.
Τώρα, θα αφήσω 10 χιλιάδες προκαταβολή...
και τα υπόλοιπα αφού μείνουμε ικανοποιημένοι.
Πρόσεχε τους Αφρικανούς.
Αυτοί κάνουν την καλύτερη μάχη και είναι οι πιο ικανοί, αλλά μπορεί να είναι βαρετό.
Μπορεί να συνεχίζεται για πολύ ώρα η μάχη.
Για να δείς έναν καλό αγώνα πρέπει να δείς Θράκες.
- Δεν συμφωνείς; - Μα κάθε είδος έχει τις αρετές του.
Αλλαγή σχεδίων.
Βάλε έναν Θρακιώτη, με έναν μαύρο.
Με όλο το σεβασμό αφέντη μου, αυτό δεν ταιριάζει.
Ο Θρακιώτης το μόνο που έχει είναι ένα σπαθί. Αν πιαστεί στο δίχτυ είναι τελειωμένος.
Ναι, πιθανόν. Αλλά...
οι Αφρικανοί δεν φημίζοναι για την στρατηγική τους ικανότητα.
Ο Ανίβας, φυσικά, αποτελεί μια εξαίρεση.
Θέλω να δω για πόσο...
ένας πνευματικά ανώτερος αλλά λιγότερο οπλισμένος άντρας μπορεί να αντέξει.
Αρχοντά μου, αυτού του είδους ο πειραματισμός...
Θα προκαλέσει αντιπάθεια μεταξύ των ανδρών.
Για 25 χιλιάδες δηνάρια...
πιστεύω οτι μπορείς να αντέξεις λίγη αντιπάθεια μεταξυ των σκλάβων σου.
Διαταγή!
Τι συμβαίνει; Τι συμβαίνει;
Μια ιδιωτική μονομαχία.
- Ποιούς θέλεις? - Τον Ντράμπα...
και τον Δαβίδ.
Είναι Εβραίος, σωστά;
- Ναι, ξέρω οτι ήθελες έναν Θρακιώτη... - Όχι, όχι.
Αυτό είναι ενδιαφέρον. Έχετε δει ποτέ αγώνα Εβραίων;
Εκπληκτικοί με το σπαθί και επίσης έχουν φήμη πολύ έξυπνων μονομάχων.
Ποιοί άλλοι;
Ο Σπάρτακος και ο Πόλυμος.
Ο Σπάρτακος;
Ποιοί σου αρέσουν;
Όλοι, εκτός από εκείνον.
Αυτός δεν μου αρέσει.
Συγχωρήστε με κύρια, αλλά αυτός ο άνθρωπος...
έχει αγωνιστεί σε 12 μονομαχίες. Είμαι πολύ καλός, δυνατός και γρήγορος.
- Με ποιόν θα τον βάλεις; - Με τον Αφρικανό.
- Τι κάνεις; - Προσεύχομαι.
Πως προσεύχεσαι;
Μπορώ να σου δείξω.
Θα κάνεις κάτι για μένα;
Κάτι που κάνουμε στη φυλή μας;
Βάλε το στόμα σου στο δικό μου και ανέπνευσε την ψυχή σου μέσα μου...
και εγώ θα σου δώσω την δική μου με τον ίδιο τρόπο.
Και έτσι για πάντα οι ψυχές μας θα γίνουν μια.
Μια ψυχή σε δυο σώματα.
Θα γυρίσω πίσω σε σένα.
Αν δεν το κάνεις, θα σε σκοτώσω.
Πρέπει να κρατήσεις δυνάμεις για αύριο.
Είμαι γεμάτος δύναμη.
Σπαθί εναντίον διχτιού και τρίαινας. Τι είδους αγώνας είναι αυτός;
Ελάτε.
Ελάτε!
Αναρωτιέμαι τι σκέφτονται;
Οι μονομάχοι είναι ζώα, απλούστατα.
Αν κάποιος τους δει ως ανθρώπους, χάνει όλες τις προοπτικές.
Είναι αλήθεια αυτά που λένε για τους Εβραίους; Για το πως ακρωτηριάζουν τους γιούς τους;
Θα ήθελες να το δεις;
Φέρε μου έναν Εβραίο πριν μονομαχήσει.
Φέρτον εδώ.
Οι υπόλοιποι γρήγορα στα αποδυτήρια.
Ξεντύσου.
Το κάνουν αυτό στα παιδιά;
Τι κτήνη.
Έτσι εξηγείται η δεξιότητα τους στο σπαθί.
- Θέλω ο Εβραίος να μονομαχήσει πρώτος. - Φυσικά κύριε.
- Χτύπα τον! - Σκότωσε τον! Σκότωσε τον!
- Σκότωσε τον! - Σκότωσε τον, Εβραίε!
Γιατί δεν τον σκοτώνει;
Σκότωσε τον!
Γιατί δεν τον σκοτώνει;
Μη περιμένεις οίκτο από εμένα στην αρένα, Θρακιώτη.
Ζωντανά, Ντράμπα.
Αυτή είναι η ζωή.
Αν σε αγαπάνε οι Θεοί...
πεθαίνεις μικρός.
Ήταν εξαιρετικός αγώνας.
Εάν και το δευτερο ζευγάρι είναι τόσο καλό όσο το πρώτο, θα είμαι υπερευχαριστημένος.
Χτύπα!
- Σκότωσε τον! - Σκότωσε τον!
Σκότωσε τον!
Σταμάτησε τον!
Γιατί δε με σκότωσε;
Αν με σκοτώσει, θα ζήσει.
Αν ανάψει τους Ρωμαίους, τότε είναι νεκρός.
Επιλέγει να πεθάνει.
Ποιός επιλέγει να πεθάνει;
Ίσως το προτιμά από το να ζήσει σα ζώο...
ο Ντράμπα προτίμησε να ζήσει ως άνθρωπος.
Πατέρα!
Ήταν απλά ένα όνειρο.
Όχι.
Κοιμόμουν ως τώρα.
Τώρα ξύπνησα.
Κουνηθείτε, σκύλοι!
Κουνηθείτε! Είπα, κουνηθείτε!
Κουνήσου, κάθαρμα!
Αληθεύει ότι ο Ντράμπα δεν σκότωσε κανέναν Ρωμαίο;
Αν πετάει έτσι τη ζωή του...
- Μπορούσε να πεθάνει με καλύτερο τρόπο. - Εσύ θα πεθάνεις με καλύτερο τρόπο;
Θα πεθάνει σα σκυλί όπως και εσύ, όπως και όλοι.
Είσαι φίλος μου Κρίξε;
- Ο Ντράμπα ήταν φίλος σου; - Ναι και δάσκαλος μου.
- Σε έμαθε πως να πεθάνεις; - Με έμαθε πως να ζω.
Σας ταίζω το καλύτερο φαγητό. Σας προσφέρω γυναίκες.
Ζείτε εδώ σα βασιλιάδες σε αργία...
απολαμβάνοντας ότι είναι δυνατόν.
Και το μόνο που περιμένω είναι πίστη και υπακοή.
Και εσύ τι μου επιστρέφετε;
Απιστία.
Σίνα. Φέρε μου έναν μαύρο.
Σκότωσε τον.
Τώρα δεν θα υπάρχει άλλο πρόβλημα.
Τα σκυλιά ούτε που θα γρυλλίσουν.
Κουνηθείτε! Κουνηθείτε! Αγελάδες!
Κουνηθείτε, σκλάβοι!
Είμαστε σκυλιά και μας μαστιγώνετε;
- Σπάρτακε! Ετοιμάσου να πεθάνεις! - Σινα!
Μα τι συμβαίνει εκεί έξω;
Είναι πάρα πολλοί!
Με έμαθες καλά, Σίνα.
Ησυχία!
- Ησυχία! - Άστον να μιλήσει!
Ησυχία! Ακούστε το Σπάρτακο!
Όπως εσύ...
ήμουν μόνος ολή μου τη ζωή.
Δεν μπορούσαμε να κοιταχτούμε στα μάτια.
Ζούσαμε σα ζώα.
Εδώ είναι το μάθημα του Ντράμπα.
Θα γίνω άνθρωπος.
Η ζωή μου είναι ο αδερφός μου.
Ζωντανός Θα πολεμάω τους Ρωμαίους!
Θα συντρίβω τις πόρτες!
Αφέντη! Οι μονομάχοι!
Επαναστάτησαν!
Μη κάθεσαι εκεί σαν ηλίθιος. Βοήθησε με!
Λάβετε θέσεις μάχης!
Φέρε την άμαξα μου. Πρέπει να πάμε στην Κάπουα.
Στη φρουρά. Φύγαμε!
Κρατήστε τις θέσεις σας!
Ελευθερώστε άντρες και γυναίκες, ακούστε με! Πρέπει να ετοιμαστούμε.
Νόρντο, μπορείς να ανοίξεις το οπλοστάσιο;
- Ακόμα και με τα δόντια θα το ανοίξω. - Σπάρτακε, κοίτα.
Δαυίδ, πήγαινε.
Πήγαινε. Μίλησε τους.
Και τι θες να τους πω;
Προσκάλεσε τα αδέρφια μας να μας βοηθήσουν.
Δώρα! Φέρνω δώρα!
Ελευθερία για εμάς και τα παιδιά μας! Ελάτε μαζί μας!
Ελευθερία για εσάς! Ελάτε μαζί μας!
Ο Σπάρτακος πάντα έλεγε πως θα μιλήσεις κάποια μέρα.
Δαυίδ, Βαρίνια.
- Ελάτε. - Θα μου τα πεις μετά.
Υπάρχει κάτι ακόμα που πρέπει να κάνω.
Μάκενε! Μάκενε!
Ευχαριστώ, ευχαριστώ. Πρέπει να τους σταματήσεις.
- Που πήγαν αυτοί οι στρατιώτες; - Στους λόφους νότια από εδώ.
Υπάρχει πολύτιμη περιουσία, που θα πρέπει να σωθεί.
- Είναι πολύ αργά γι' αυτό. Χρειάζεται διπλό χρόνο! - Προχωράτε!
Σε παρακαλω.
Σε παρακαλώ.
- Πάμε. - Κοίτα. Είναι τόσο αλαζόνες...
- που έχασαν την διάταξη τους. - Ε και;
Οπότε αν έκαναν επίθεση θα έπρεπε να μονομαχήσουν, σώμα με σώμα.
Και ποιοί μονομαχουν καλύτερα σώμα με σώμα από τους μονομάχους;
Κρίξε, Νόρντο.
Έχουμε επισκέψεις.
Δε θα τους υποδεχτούμε;
Προφανώς, έγινε κάποια εξέγερση μονομάχων στην Κάπουα.
Ολόκληρη η φρουρά σφαγιάστηκε...
οι δούλοι καταλάβανε τους λόφους...
και η επανάσταση τους εξαπλώνεται. Γι' αυτό λέω...
ότι χρειαζόμαστε ισχυρή ηγεσία.
Προτείνω να στείλουμε τις κοόρτεις της πόλης...
να πάψουν την επανάσταση.
Ολή τη φρουρά της πόλης;
Τρελλάθηκες τελείως; Για να πολεμήσουν σκλάβους;
Ποσοι είναι από αυτούς; Ποιός είναι ο αρχηγός τους;
Ακούγεται σα να φτάνει ένας επιστάτης και μερικοί σκύλοι.
Εξαφάνισαν ολόκληρη τη φρουρά της Κάπουα.
Τη φρουρά της Κάπουα.
Συγχωρέστε μου την αμβλύτητα, αλλά πρόκειται για μια γερασμένη ομάδα που κάνουν τους στρατιώτες.
Μια επανάσταση σκλάβων, δεν είναι ποτέ απλή υπόθεση.
Θυμόμαστε όλοι τι έγινε στη Σίκελία. Δυό φορές οι σκλάβοι...
επιτέθησαν. Τη δεύτερη φορά κατέλαβαν όλο το νησί...
για πάνω από ένα χρόνο! Αυτή η επανάσταση λαμβάνει χώρα...
σε λιγότερο από διακόσια χιλιόμετρα από εδώ που εμείς καθόμαστε και καυγαδίζουμε.
Άρα προτέινεις να καλλέσουμε μια λεγεώνα από τα σύνορα;
- τον Πομπήιο, ίσως; - Και θα τον περιμένουμε εβδομάδες για να φτάσει;
οι σκλάβοι Θα περιμένουν; Δε νομίζω.
Πρέπει να αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα άμεσα και πριν ξεφύγει απο τον έλεγχο μας.
- Αλλά μια ολόκληρη κοόρτη; - Τρεις.
- Τρεις ολόκληρες κοόρτεις. - Κάτω από τις διαταγές ποιού;
Φαντάζομαι ότι δεν είναι σύνηθες, ένας άντρας να λέει το όνομα του.
Τότε να μη διακόψουμε το προηγούμενο.
Ήμουν έτοιμος να προτείνω...
να σταλούν οι κοόρτεις κάτω από τι οδηγίες...
του Τίτου Γλάμπρου.
Βασιλιά μου, δεν ξέρω τι να πω.
Ευχαριστώ για την εμπιστοσύνη που μου δείχνετε.
Αν είναι θέληση της συγκλήτου και του λαού της Ρώμης τότε δέχομαι.
Αν πραγματικά είναι θέληση της συγκλήτου...
τότε ο Τίτος Γκλάμπρος πηγαίνει με τις ευχές μας.
Ρίχνεται ψυχή τε και σώματι...
με τη βοήθεια του Ρωμαικού νόμου.
Θα περιπλανηθούμε στον κόσμο...
και θα τον γυρίσουμε ανάποδα, πέτρα πέτρα!
Κοίταξε τους.
Πιστεύουν ότι ο πόλεμος είναι ήδη κερδισμένος. Μα δεν έχει ξεκινήσει ακόμη.
Πως θα τους ταίσουμε ή θα τους ντύσουμε...
και να τους εκπαιδεύσουμε να πολεμήσουν τη Ρωμαική αυτοκρατορία;
Μαθαίνοντας τους να μοιράζονται το φορτίο.
Όπως οι ελεύθεροι άνθρωποι.
Γιατί πρότεινες το Γκλάμπρο; Είναι τόσο χοντρός όσο και ματαιόδοξος.
- Είναι και πολιτικά εξαρτημένος. - Γιατί δεν μπήκες εσύ μπροστά;
Ο Αγκρίπας θα με εμπόδιζε από καθαρή κακία.
Άσε που είναι μικρό το όφελος από την κυριαρχία επί των σκλάβων...
και τρομερή ντροπή από την ήττα.
Εάν ο Γκλάμπρος πετύχει...
κατέπνιξε μια μικρή επανάσταση και μου χρωστάει χάρη.
Και αν αποτύχει, όλη η πόλη θα πανικοβληθεί.
Οπότε η σύγκλητος θα την αγκαλιάσει την επιβολή...
ενός πιο μόνιμου μοντέλου ηγεσίας.
Ο φόβος δεν είναι κακό πράγμα, Κάιε.
Προκαλεί την δημιουργία ενός πιο εύπλαστου εκλογικού σώματος.
Ο Κράσσος θέλει να γίνει ύπατος...
με σκοπό να ξαναδώσει στη Ρώμη την παλιά της λάμψη.
Αλλά θέλει να μεταμορφώσει τη θέση του υπάτου...
σε μονιμότερη. Αυτή του αυτοκράτορα.
Τη μέρα που ο Κράσσος θα γίνει ύπατος...
θα είναι και η μέρα που η Ρωμαική δημοκρατία θα πεθάνει.
Ήρθε η ώρα να πάρουμε κάποιες σημαντικές αποφάσεις.
- Πρέπει να φύγουμε; - Και για που;
- Θέλω να πάω σπίτι. - Παντού είναι όπως εδώ.
Παντού υπάρχουν αφεντικά και σκλάβοι.
Θα πάω όπου πάω.
Κανείς δε λέει στον Κρίξο τι να κάνει πια.
Έλα κάτω Κρίξε.
Αυτός είναι ο Κρίξος από τη Γαλατία.
Ίσως ο δυνατότερος ανάμεσα μας.
Αλλά εξακολουθεί να είναι... ένας άντρας.
Μπορείς να το λυγίσεις αυτό;
Τώρα όλα αυτά;
Είμαστε σαν τα βέλη.
Μόνοι είμαστε αδύναμοι.
Όλοι μαζί είμαστε ανίκητοι.
Και γι' αυτό οι Ρωμαίοι πάλεψαν τόσο για να μας χωρίσουν...
φυλή από φυλή και χώρα από χώρα.
- Άρα είμαστε μία φυλή; - Ναι!
- Αυτό θέλετε; - Ναι!
Ποιός θα μας οδηγήσει;
Σήκω αν θες να το κάνεις.
Σπάρτακος.
- Σπάρτακος! - Σπάρτακος!
Αν αυτή είναι η θέληση σας.
Και έτσι ένας άντρας δεν γίνεται τύρρανος...
Χρειαζόμαστε νόμους.
- Τι είναι αυτοί; - Ότι και αν έχουμε...
ανήκει σε όλους μας.
Κανείς δεν έχει τίποτα παραπάνω από το όπλο του.
- Θα πλουτίσουμε με το χρυσό που θα μαζέψουμε. - Θα κάνουμε τους Ρωμαίους σκλάβους μας!
- Ναι! - Εγώ δεν θα γίνω αφεντικό!
Η σκλαβιά είναι κακό πράγμα.
Και η κακία κάνει όλους τους ανθρώπους σκλάβους...
και όλα τα αφεντικά, κτήνη.
Θα υπάρχει ισότητα και δικαιοσύνη μεταξυ άντρα και γυναίκας.
- Άρα θα είμαστε μια φυλή, συνεπώς; - Ναι.
- Ένας άνθρωπος; - Ναι!
Αυτό θέλετε;
Αυτό θέλω.
- Αυτό θέλω. - Αυτό θέλω.
Αυτό θέλω.
Τότε είναι και αυτό που θα κάνουμε.
Θα πηγαίνουμε από φυτεία σε φυτεία...
από σπίτι σε σπίτι...
να ελευθερώνουμε τους σκλάβους και να πολεμάμε όποιον προσπαθεί να μας σταματήσει.
Θα βάλουμε ένα τέλος στη Ρώμη...
και θα φτιάξουμε ένα νέο κόσμο χωρίς σκλάβους και αφεντικά!
- Τι συμβαίνει εδώ; - Σε μια φυτεία...
καίνε τις καλαμιές του χωραφιού.
Υπάρχει πολύς καπνός για αυτό.
Υπάρχει μια φωτιά στο δάσος ή κάτι τέτοιο.
Πες του να πάει πιο γρήγορα.
- Έλενα! - Πιο γρήγορα!
Γιατί σταματάς; Τι σημαίνει αυτό;
Όποιος και να είστε...
εμποδίζετε το μονοπάτι σε έναν πολίτη της Ρώμης.
Φύγετε από το δρόμο μου.
Μαζέψτε το αμάξι σας!
Ο Γκλάμπρος θέλει να μάθουμε...
ότι εφόσον δεν είχε υπολογίσει τους ληστές...
αποδείξεις των φρικαλεοτήτων τους υπάρχουν παντου.
"Ένας σκλάβος που δεν ακολουθεί τη γραμμή σφαγιάζεται...
και κάθε Ρωμαίος τόσο άτυχος να τους υποστηρίζει...
παθαίνει χειρότερα από το θάνατο.
Με μεγάλη λύπη αναφέρω τους φόνους...
Ένας αριθμός ευγενών συμπεριλαμβανομένου και του Κορνέλιου Λούσιου...
Και της γυναίκας του Έλενας".
Η Έλενα και ο Κορνέλιος Λούσιος;
- Είσαι σίγουρος; - Αυτό ακριβώς λέει.
"Οι επαναστάτες με αρχηγό τον Σπάρτακο...
έναν μονομάχο από τη Θράκη.
Τους οδήγησε πέρα από το Βεζούβιο.
Εκεί ακριβώς είναι που σκοπεύω να τους παγιδεύσω και να τους ξεφορτωθώ.
Οι υπόλοιποι διαβεβαίωναν ότι είμαι προσεκτικός και κουβαλάω στα χέρια μου...
την δόξα και την ηγέμονία που κουβαλάει η Ρώμη.
Τίτος Γκλάμπρος".
- Λοιπόν θα είμαστε ίσοι, έτσι; - Σε προβληματίζει καθόλου αυτό;
Λοιπόν θα κάνω ότι μπορώ για να ανεβάσω τον εαυτό μου, αλλά δεν υπόσχομαι τίποτα.
Το καλό που σου θέλω. Ένα παιδί θέλει ένα πατέρα να τον θαυμάζει.
Ένα παιδί; Θα αποκτήσουμε παιδί;
Ο δουλικός στρατός αναρριχάται στη βόρεια πλευρά του βουνού άρχοντα μου.
Να χρησιμοποιείς πιο προσεχτικά τη λέξη στρατός, αν δε σε πειράζει.
- Συγγχώρεσε με, Αρχοντα μου. - Θα διανυκτερεύσουμε εδώ.
Γιατί δε συνεχίζουμε, άρχοντα μου;
Να αποκόψουμε τους σκλάβους πριν φτάσουν στα βουνά.
Κάνει κρύο, είμαι κουρασμένος και πεινασμένος. Θα διανυκτερεύσουμε εδώ.
Μου αρέσει. Είναι ελαφρύ μα ισχυρό.
Σπάρτακε, πρέπει να μιλήσουμε.
Είναι πολεμικό το συμβούλιο.
- Τι κάνει μια γυναίκα εδώ; - Έχει κάθε δικαίωμα να βρίσκεται εδώ.
Οδηγούν οι γυναίκες το στρατό σου; Γι' αυτό και οι Εβραίοι...
- είναι υποχείρια των Ρωμαίων; - Ποιά η δικαιολογία για τους Γαλάτες;
Ο Δαυίδ έχει νέα για μας.
Τρείς κοόρτεις Ρωμαίων στρατιωτών έχουν λάβει θέσεις μάχης...
στο δρόμο κάτω μας. Είμαστε παγιδευμένοι.
Και είναι τόσο σίγουροι για το αποτέλεσμα, που δεν έχτισαν ούτε τείχος.
Χίλιοι πεντακόσιοι άντρες.
Το πίστευα πως θα συμβεί αυτό Θρακιώτη, αλλά εσύ επέμενες.
"Οι άντρες είναι κουρασμένοι, πρέπει να ξεκουραστούν".
Τότε οι νεκροί, ξεκουράζονται για πάντα.
Θα πρέπει να ξέρεις ότι μας ακολούθησαν εδώ.
Πως θα κατέβουμε το βουνό;
Ποιό το σχέδιο σου;
- Δεν έχω σχέδιο. - Δεν έχεις σχέδιο;
Για μια στιγμή στάθηκα στο χώρο εκπαιδεύσεως...
και το μόνο που σκέφτηκα ήταν η επόμενη κίνηση που θα έκανα.
- Πρέπει να σκεφτείς κάτι. - Γιατί εγώ;
Δεν διαφέρω καθόλου από εσένα; .
Αυτό δεν είπαμε; Ότι είμαστε όλοι ίσοι;
- Ναι, αλλά... - Συνεπώς κάποιος το κατάλαβε!
Θα είμαστε μια χαρά.
- Σε επέλεξαν για αρχηγό τους. - Δεν τους το ζήτησα.
Δεν το αρνήθηκες όμως.
Και γιατί να το αρνηθείς; Είσαι η μόνη δυνατή λύση.
- Όμως η ώρα να ηγηθείς έχει φτάσει. - Όταν ήμουν μόνος...
όλα όσα είχα να χάσω αφορούσαν εμένα.
Τώρα αφορούν τις ζωές εκατοντάδων.
Τη ζωή σου, του παιδιού μας.
- Πιστεύω, ότι θα βρεις τη λύση. - Που;
- Μέσα στη ψυχή σου που λες πως έχεις. - Ναι.
Μπορεί να μην την διαλεξες τη στιγμή εσύ Σπάρτακε...
αλλά φαίνεται πως η στιγμή διάλεξε εσένα.
Άρχοντα μου είναι αλήθεια πως δώσατε στους στρατιώτες άδεια να κατασκηνώσουν...
χωρίς πρώτα να χτίσουν τα συνήθη, οχυρωματικά έργα.
Οι άντρες είναι κουρασμένοι, όπως και εγώ.
Όταν ο Ρωμαικός στρατός, καταλύει, συνηθίζεται να χτίζει ένα οχυρό.
Μα είναι μια χούφτα σκλάβων...
που αντιμέτωπίζουν τα ίδια προβλήματα με μας.
Με γυναικόπαιδα και το ένα δέκατο του εξοπλισμού μας.
Πριν από λίγο, κάποιοι με ρωτούσαν αν έχω σχέδιο.
Το σχεδιο είναι αυτό. Θα επιτεθούμε πρώτοι.
Δαυίδ, κράτα τους άντρες έξω από τον καταυλισμό, μέχρι να ακούσεις το σήμα μου...
και μετά κάνε έφοδο σαν τρελλός.
Αν αυτά δεν κρατήσουν θα σε σκοτώσω εγώ ο ίδιος.
Αν αυτά δεν κρατήσουν δε θα χρειαστεί να με σκοτώσεις, γιατί θα είμαστε όλοι νεκροι.
Μπορείς να μας πεις τώρα.
Είστε ασφαλείς τώρα.
Με πήρε ο ύπνος.
Ξύπνησα, ουρλιάζοντας.
Αυτός ο ήχος του ουρλιαχτού.
Εγώ ούρλιαζα.
Οι άντρες τους ήταν παντού, σα μαύρα ζώα.
Και οι γυναίκες τους ακολουθούσαν, τρεφόμενες σα μέγαιρες απο τους τραυματίες.
Και οι σκοτώμοί συνεχίζονταν.
Και στο τέλος οι άντρες μας πέταξαν τα όπλα τους και ικέτεψαν για τη ζωή τους...
- όμως δεν υπήρχε οίκτος. - Πως και εσύ επέζησες;
Δεν ξέρω γιατί διάλεξαν εμένα.
Το μόνο που ξέρω είναι ότι με πήγαν μπροστά τον αρχηγό τους.
Το όνομα μου είναι Σπάρτακος. Έχω ένα μήνυμα για το συγκλητικό σας.
Πέστε του ότι εμείς οι σκλάβοι...
λέμε ότι ο Ρωμαικός τρόπος είναι διεφθαρμένος και σε παρακμή.
Δεν θέλουμε τίποτα από εσάς. Αφήστε μας ήσυχους.
Αλλά αν μας καταδιώξετε πάλι...
Θα σας καταστρέψουμε όλους.
Παρόλα αυτά που συμβαίνουν η Ρώμη κρατά το σεβασμό της...
και θα φροντίσω να αναστηλώσω και την τιμή της.
Δεν θα ησυχάσω...
μέχρι αυτός ο Σπάρτακος...
να σταυρωθεί...
στις πύλες της Ρώμης.
Κινηθείτε και σκοτώστε! Κινηθείτε και σκοτώστε!
Ξανά.
Κινηθείτε και σκοτώστε!
Κινηθείτε και σκοτώστε! Πιο γρήγορα!
- Φαίνονται καλύτεροι. - Πισω από τα καταφύγια.
Θα τους δούμε, πως λειτουργούν όταν ο στόχος οπισθοχωρεί.
- Ο Ορσίνο είναι εδώ. - Ο Σικελός πειρατής;
Τι έχουμε να συζητήσουμε μαζί του;
Πολλά.
Το κλειδί θα βοηθούσε.
Σπάρτακε. Θα σε έβρισκα με τη μία.
Έχεις τέτοιον αέρα να διοικείς.
Ήρθες να μιλήσουμε για κάτι ή να με κολακέψεις;
Τα έχεις καταφέρει μια χαρά.
Εμεις, το βλέπουμε σα να ξεπληρώνουμε κάποιο παλιό χρέος.
Είναι αρκετο, για να μας εξασφαλίσει μια διέξοδο, μακριά από εδώ;
- Για σένα; - Για όλους μας.
Αν μας πήγαινες πέρα από τα όρια της αυτοκρατορίας, δεν θα μας ακολουθύσαν.
Αυτό που ζητάς θέλει πάρα πολλά πλοία...
και θα με κάνει και εχθρό της Ρώμης.
- Για πόσο χρύσο μιλάμε; - Τουλάχιστον άλλα πέντε σαν κι αυτό.
Όταν είμαστε έτοιμοι, πως θα σου κάνω σήμα;
Έλα στην ακτή και πέτα αυτό...
που μπορεί κάποιος να το δει από τη θάλασσα.
Πάρτο.
Σα δώρο της νέας μας συμμαχίας.
Θα το πάρω ως προκαταβολή.
Καλύτερα να με βοηθήσει κάποιος.
Μα μόλις του έδωσες μια περιουσία.
Δυστυτχώς, ο χρυσός δεν τρώγεται, ούτε ακονίζεται.
Κρίξε, ας κρατήσουμε αυτήν τη διαπραγμάτευση μεταξύ μας προς το παρόν.
- Δεν μπορούμε να τον εμπιστευτούμε. - Τον Ορσίνο ή τον Κρίξο;
Κανέναν από τους δύο.
Όλοι στα τείχη!
Καθώς το μήνυμα της επανάστασης άρχισε να διασπείρεται...
σκλάβοι από όλη τη χώρα αρχισαν να σπάνε τα δεσμά τους...
και έσπευσαν να Βοήθήσουν το Σπάρτακο.
Όλοι ήξεραν πως δεν υπήρχε πια επιστροφή.
Ήταν ελευθερία ή θάνατος.
Έτσι περιπλανηθήκαμε από πόλη σε πόλη...
παίρνοντας ότι χρήσιμο για τη μέρα που θα είμαστε οριστικά ελεύθεροι.
Όμως ο αγώνας για την ελευθερία είχε μολυνθεί με το μικρόβιο της εκδίκησης.
Δεν υπήρχε έλεος για αυτούς που έπεφταν στα χέρια μας.
Είναι σοφό αυτό;
Όσο υπηρετουν τους νόμους είναι καλύτερο να τους αφήνεις να το κάνουν με το δικό τους τρόπο.
Είναι ακόμη όχλος.
- Πάρε τα πάντα! - Το να φτιάξεις στρατό απαιτεί χρόνο.
Η λογική λέει πως οι σκλάβοι θα καταλάβουν...
την ακτή στη Νόλα.
- Πρέπει να τους επιτεθούμε και να τους αφανίσουμε. - Με τι;
Γιατί λόγω της εξυπνάδας σου, θα μας πάρει περι τους τρεις μήνες να ξαναφτιάξουμε τη φρουρά.
Ο Γκλάμπρος δεν ήταν ο σωστός ηγήτορας.
- Δικιά σου η επιλογή συγκλητικέ. - Δικιά μου απόφαση, απουσία άλλης.
- Υπήρχαν και υπάρχουν καλύτερες απόψεις. - Ο Πομπήιος για παράδειγμα.
Σκεπτόμενος τον Πομπήιο τώρα...
θα επανοργανώσει την Ισπανική εκστρατεία.
Βέβαια δεν έχω την εμπειρία σου, στη μάχη.
Σωστά. Έχεις δίκιο. Δεν έχεις εμπειρία.
Πολύ καλά.
Προς το παρόν ας επικεντρωθούμε στην άμυνα της Ρώμης.
Δεν μπορούμε κάτω από αυτές τις συνθήκες...
να αφήσουμε τους σκλάβουν να ξεφύγουν.
Εγώ λέω να πάμε πρός τη Ρώμη!
Υπάρχουν 16 κοόρτεις στη Ρώμη.
Υπερτερούμε στο Βεζούβιο. Τώρα...
- τα κόκκαλα τους λιώνουν στα χωράφια. - Παλεύοντας για την πόλη...
είναι διαφορετικό από το να αιφνιδιάσουμε μια κοιμώμενη κοόρτη...
δηλαδή, είναι ανώφελο να ετοιμάσεις ένα στράτευμα...
για ένα κυρίως λόγο, ότι δεν έχουμε τον κατάλληλο εξοπλισμό.
Μπορούμε να τον φτιάξουμε.
Και όταν εμείς ετοιμαζόμαστε, η Ρώμη τι θα κάνει;
Θυμήσου τις λεγεώνες. Τους πραγματικούς στρατιώτες.
Όχι παιδιά της πόλης που παριστάνουν τους στρατιώτες.
Εγώ λέω να πάμε βόρεια...
κατα μήκος την Τρανσαλπικής Γαλατίας...
- και πέρα από τα βουνά για την ελευθερία. - Η Ρώμη είναι βόρεια.
Και καθώς θα περνάμε Θα τους κάνουμε πλάκα.
Υπάρχουν πολλές πόλεις μέχρι να φτάσουμε στις Άλπεις.
- Όχι μόνο η Ρώμη. - Και πολλές από αυτες...
είμαι σίγουρος πως θα πλήρωναν πίσω τα χαμένα ημερομίσθια.
Τότε φύγαμε!
Χτες, με χλευάσατε στη σύγκλητο.
Σήμερα, ας στρωθούμε στη δουλειά.
Αυτός ο Σπάρτακος φτιάχνει πραγματικό στρατό.
Δεν νομίζω ότι μπορεί να κάνει τίποτα...
τόσο τρελλό και τόσο απερίσκεπτο όσο να επιτεθεί στη Ρώμη.
Θα ήταν όμως, σοφό...
όπως είπε κάποτε, κάποιος...
να ενισχύσουμε τα τείχη της πόλης.
Θα ήταν τεράστιες κατασκευές...
τόσο μεγάλες που να την περιβάλλουν.
Αλλά αν θέλεις να είσαι σίγουρος για την ασφάλεια της Ρώμης...
δεν θα υποστηρίξω την υποψηφιότητα σου για το αξίωμα του υπάτου.
Υπευθυνος του επόμενου στρατου...
που θα κινηθεί εναντίον του Σπάρτακου.
Εξήντα-σαράντα στις κατασκευές.
Δεν υπόσχομαι τίποτα.
Επίσης πιστεύω, ότι πρέπει να σκεφτούμε ως εξής.
Υπάρχουν εκατό χιλιάδες σκλάβοι στη Ρώμη...
και πως όλοι έχουν ακούσει για τον Σπάρτακο.
Τι νομίζεις ότι πρέπει να κάνουμε;
Νομίζω ότι πρέπει να κάνουμε το τίμημα της επανάστασης...
επώδυνα φανερό.
Τι έννοείς;
Διακόσιοι Ρωμαίοι σκλάβοι...
με τυχαία διαλογή...
θα καούν ζωντανοί το πρωί.
Μια στιγμή, Κρίξε.
Δεν μπορούμε να τους θυσιάσουμε όλους, για να σώσουμε λίγους.
Προχωράμε μπροστά.
Η βρώμα είναι αποκρουστική.
Εισέπνεε βαθειά, Φλάβιε.
Αυτή είναι η μυρωδιά της νέας τάξης πραγμάτων του Κράσσου.
Παρόλο, που αυτό είναι άνω ποταμών, το έχω ικανό για όλα.
Συγγνώμη, αλλά το παιδί είναι νεκρό.
- Βαρίνια; - Πρέπει να ξεκουραστεί.
- Ο γιος μας. - Όχι.
Είσαι ζωντανή. Αυτό μετράει πραγματικά.
Δεν είμαι άξια σου.
Θα υπάρξουν άλλες φορες, το υπόσχομαι.
Οι πληροφοριοδότες μας υποστηρίζουν ότι ο στρατός των σκλάβων...
κατευθύνεται προς τις Άλπεις. Και τι λέει αυτό...
στους εκατοντάδες χιλιάδες σκλάβους της δημοκρατίας...
- αν τους αφήσουμε να φύγουν; - Με πληγώνει αυτό που θα πω...
αλλά ο Κράσσος έχει δίκιο.
- Πρέπει να σταμματήσουμε τον Σπάρτακο. - Όχι όμως με άλλες κοόρτεις.
Πρέπει να κατεβάσουμε...
την έκτη και έβδομη λεγεώνα από την Τρανσαλπική Γαλατία.
Την εμπροσθοφυλακή. Οι σκλάβοι...
δεν έχουν αντιμετωπίσει ποτέ έμπειρους στρτιώτες.
Σύμφωνοι.
Και ίσως πάμε ένα βήμα μπροστά...
και πούμε πως τέτοιοι έμπειροι στρατιώτες...
χρειάζονται ένα διοικητή με βαρύτητα...
και αμετακίνητη αφοσίωση...
και για αυτό προτείνω σαν διοικητή...
τον Πούμπλιο Μάξιμο.
Ποτέ δε σου πρότεινα τη διοίκηση του επόμενου στρατεύματος.
DΣου πέρασε ίσως από το μυάλό, ότι ίσως να είμαι...
αυτό που ακριβώς θέλει η Ρώμη αυτή τη στιγμή;
Αν ο Σπάρτακος νικήσει τον στρατό και επιστρέψει στη Ρώμη...
που θα πάει η πολύτιμη δημοκρατία σου τότε;
Μου θυμίζει την κοιλάδα του Νέστου εκεί όπου μεγάλωσα.
Νόμιζα ότι δεν είχες αναμνήσεις από τη Θράκη.
Θυμάμαι μερικά πράγματα.
Η φάρμα μας. Πρόβατα και κατσίκες.
- Έχεις ακόμα συγγενείς εκεί; - Όχι.
Ξέρω ότι η μάνα σου πέθανε στην γέννα, αλλά δεν μιλάς καθόλου για τον πατέρα σου.
Και ο πατέρας μου έχει πεθάνει.
- Πως; - Ήταν πρόεδρος στο χωριό.
Οι Ρωμαίοι τον θυσίασαν επειδή καθυστέρησαν τους φόρους.
Δεν έχουμε μιλήσει καθόλου για το που θα πάμε άμα θα φύγουμε από εδώ.
Δεν έχουμε φύγει ακόμη. Και μ' αυτόν το ρυθμό...
Παρατήρησες πόσο ήσυχος είναι ο δρόμος;
Οι σκλάβοι σταμάτησαν να μας ακολουθούν.
Έχουν φοβηθεί.
Η Ρώμη πήρε την απόφαση της. Δεν θα μας αφήσουν να φύγουμε χωρίς μάχη.
Είδαμε δύο πλήρεις λεγεώνες από την Τρανσαλπική Γαλατία να καταλύουν...
σε λιγότερο από δεκαπέντε χιλιόμετρα, βόρεια από εδώ.
- Μπορούμε να τους κυκλώσουμε; - Έχουν επιλέξει καλό σημείο.
Έχουν μπλοκάρει όλα τα μεγάλα περάσματα.
- Και ποιός είναι ο διοικητής τους; - Ο Πούμπλιος Μάξιμος.
Τι ξέρουμε για αυτόν;
Ο Πούμπλιος διοικεί πολύ αυστηρά.
Είναι σκληρός αλλά χωρίς φαντασία.
- Δύο λεγεώνες. - Εμπροσθοφυλακή.
Πρέπει να αρχίσουμε να σκοτώνουμε νωρίς, άλλως θα μας πιάσει πρώτα η νύχτα.
Δεν θα τον αιφνιδιάσουμε αυτόν το στρατό, νύχτα, όπως την προηγούμενη φορά.
Τώρα θα μονομαχήσουμε με τους δικούς τους όρους.
Και πως θα τους πολεμήσουμε;
Θυμάμαι μια ιστορία του Αννίβα να πολεμάει ένα βράχο.
- Ένα παραμύθι. - Πες το.
Στις Άλπεις ο στρατός του έφτασε σε ένα πέρασμα...
που έιχε κλειστεί από ένα τεράστιο βράχο. Άλλος δρόμος γύρω δεν υπήρχε.
Σκεφτόταν για τρία μερόνυχτα.
Και μετα του ήρθε μια ιδέα.
Ζήτησε να ανάψουν φωτιές γύρω από τον βράχο...
με όλο το πολύτιμο ξύλο, που έφερναν μαζί τους...
Θυσία για να περάσουν το εμπόδιο. Ο κόσμος έκλεγε.
Όμως όταν έσβησαν οι φωτιές...
ζήτησε να ρίξουν ξύδι στο βράχο.
- Και; - Κομματιάστηκε.
Νόρντο, είσαι ιδιοφυία.
Δεν μπορείς να νικήσεις το βράχο...
αν δεν χρησιμοποιήσεις τη δύναμή του...
εναντίον του.
Το πλεονέκτημα του Ρωμαικού στρατού, είναι το μέγεθος και η πειθαρχία.
Αλλά αν πιέσεις τις γραμμές του μαζί, αν τους κάνεις μπουλούκι...
η δύναμη τους μετατρέπεται σε αδυναμία τους.
Ο βράχος θα σπάσει μόνος του.
Αν οι σκλάβοι δεν βγουν από το δάσος σύντομα...
βγάλε τους με τους τοξοβόλους.
Γάννικε, το ιππικό σου...
θα επιτεθεί στο Ρωμαίκό από τα πλευρά...
και θα τους καταστρέψει ή θα τους απομακρύνει.
Έπειτα θα μπούμε σε μονομαχία με σφεντόνες και τόξα...
και μετά εσύ Δαυίδ θα κυριαρχήσεις στο Ρώμαικό κέντρο.
Με το σήμα μου διασπάστε τις γραμμές στο μέσο τους...
και επιστρέψατε ατάκτως...
κάνοντας τους να πιστέψουν ότι τρέχετε να σωθείτε.
Οι Ρωμαίοι μα περιμένουν να τρέχουμε ατάκτως...
και θα σας κυνηγήσουν στο κέντρο.
Κρίξε, θα περιμένεις το σήμα μου, ούτε ένα δευτερόλεπτο πιο νωρίς.
Αρκετά τα λόγια. Ωρά για μάχη.
- Πες στους ακροβολιστές να κινηθούν. - Ακροβολιστές!
- Να προχωρήσει η πρώτη γραμμή. - Πρώτη γραμμή!
Από πότε οι σκλάβοι πολεμούν το ιππικό;
Σταματήστε τους Ρωμαίους!
Σφεντόνες και βέλη!
Τώρα!
Διατηρήστε τις θέσεις σας!
Γερά!
- Τους σκοτώνουν! - Μείνετε εκεί που είστε!
Σήμανε οπισθοχώρηση!
Οπισθοχώρηση!
- Διασπώνται, άρχοντα μου. - Επιτέλους.
Επιτρέψτε στους άντρες να ακολουθήσουν κατα βούληση.
Τον σκότωσα! Ο Πούμπλιος Μάξιμος είναι νεκρός!
Που είναι το λοιπό Ρωμαικό ιππικό;
- Αυτούς που δεν σκοτώσαμε, φύγανε. - Προς ποιά κατεύθυνση;
Νότια, νομίζω.
Αφήσαμε, τα καταλύμματα αφύλαχτα! Δώσε μου ένα άλογο!
Βαρίνια!
Βαρίνια! Θα μπορούσαμε.
Θα... θα...
Δεν πειράζει.
- Τι κάνεις εδώ έξω; - Σκέφτομαι.
Δεν θα έπρεπε να είσαι σε αυτην την κατάσταση.
Κινδυνεύω;
Είναι έγκυος.
Προσπαθούσα να προσευχηθώ...
αλλά δεν ξέρω σε ποιόν.
Οι δικοί μου προσεύχονται σε ένα Θεό που δεν υπάρχει.
Που αφήνει σε μας το πως θα συμπεριφερθούμε.
Ένας καλος Θεός, για έναν ελεύθερο άνθρωπο.
Όχι όμως όταν ψάχνεις απαντήσεις.
Μaybe that's the price we pay...
για να ζούμε σε ένα κόσμο που οι επιλογές είναι δικές μας.
- Τι είναι; - Ο Κρίξος.
Γιατί να φύγουμε;
Η Ρώμη μας έστειλε ότι καλύτερο είχε...
- και εμείς το διαλύσαμε. - Δεν μπορούμε να τα βάλουμε...
- με όλο τον Ρωμαίκό στρατό. - Άστους να έρθουν.
Θα τους θάψω ζωντανούς.
Και όταν καταστρεψουμε το στρατό τους...
Θα είμαστε βασιλιάδες!
- Είμαστε μαζί σου! - Ναι!
Εκτός και αν δεν έχεις τα κότσια για αυτό.
Σ' αυτήν την περίπτωση...
φύγε, κανεις δεν θα σε σταματήσει.
Αν χωριστούμε, θα καταστραφούμε.
Όχι.
Ο Κρίξος έχει δίκιο.
Έχει δίκιο!
Πόσο καθαρά, ο σοφός αδερφός μου βλεπει το μέλλον.
Γιατί να τρέξουμε; Αλλά να μην εγκατασταθούμε για λίγο χρόνο.
Ας πάμε βόρεια...
να κινηθούμε παραλιακά, προς τη Σικελία.
Οι σκλάβοι εκεί σίγουρα θα έρθουν μαζί μας...
και θα είμαστε βασιλιάδες του νησιού που τροφοδοτεί τη Ρώμη.
Και θα έρθουν σε μας γονατιστοί παρακαλώντας για έλεος.
Ποιός είναι μαζί μου;
Σπάρτακος! Ποιός είναι αυτός;
Με τι άνθρωπο έχω να κάνω;
Όλοι με κατηγορούν για αυτό το χάλι που έχουμε.
Κανείς δεν έχει υποφέρει αυτά που έχω εγώ.
Καταστράφηκα. Έχασα τα πάντα.
Το χωριό μου κάηκε, οι σκλάβοι μου έφυγαν, το σχολείο...
και τριάντα χρόνια δουλειάς χάθηκαν.
Ίσως αυτό να διευκολύνει τον πόνο σας.
Ευχαριστώ άρχοντα μου.
- Σπάρτακος; - Ναι, ναι.
Τον συνάντησες μια φορά, ο Σπάρτακος.
Ήταν ένα από τα δύο ζευγάρια που προσέλαβες πριν ένα χρόνο...
για να διασκεδάζουν τον Κορνέλιο και την Έλενα Λούσιου.
Τρομερό πράγμα η δολοφονία τους.
Ποτέ δεν τον εμπιστεύτηκα. Ο εκπαιδευτής μου ο Σίνα, ήταν στο δικό του κόσμο...
αλλά εγώ πάντα έβλεπα, τα προβλήματα που είχε.
Πολύ υπερηφάνια.
Άκουσα ότι ο Σπάρτακος παντρεύτηκε.
Εννοείς τη Βαρίνια;
Εννοείς, αυτήν τη διαβολική γυναίκα με την αγγελική όψη.
Δεν δένομαι συναισθηματικά με σκλάβους.
Εννοώ, είναι απλώς, ζώα.
Αλλά αυτοί οι δύο ταιριάξανε.
Μπορουσες να το δεις από τον τρόπο που κοιτάζονταν.
- Πως έγινε σκλάβος; - Λένε ότι...
μικρό παιδί...
είδε τον πατέρα του να σταυρώνεται.
Τον πατέρα του.
Αν χωριστούμε πριν είμαστε έτοιμοι για τον Ορσίνο, καταστραφήκαμε.
Η δύναμη μας είναι το μέγεθος μας.
Θα μπορούσαμε να πάμε.
Μόνο εσύ και εγώ.
Άστους σε αυτή την τρέλλα, αν είναι αυτό που θέλουν.
Εμείς δικαιούμαστε να ζήσουμε.
Αυτοί οι άνθρωποι μου εμπιστεύτηκαν τη ζωή τους. Πως μπορώ να τους εγκαταλείψω;
Είσαι έντιμος άνθρωπος.
Αλλά αν πεθάνεις, δεν θα μπορέσεις να βοηθήσεις τον γιο σου.
Τι άλλο πρέπει να κάνω από το να τον αφήσω τιμημένο;
Δύο λεγεώνες κατεστραμμένες!
Και τώρα ο στρατός των σκλάβων...
χορτασμένος με αίμα και νίκες ταξιδεύει βόρεια...
ισως για να λεηλατήσει και την Ρώμη.
Άκουσες τους, τους λιγόψυχους για πάρα πολυ.
Όχι άλλα ημίμετρα. Ορκίζομαι...
στην ιερή τιμή των προγόνων μου...
να αναπτύξω και να εκπαιδεύσω έξι ολόκληρες λεγεώνες...
με δικά μου έξοδα. Θα ηγηθώ του στρατεύματος ο ίδιος...
και θα σταματήσω αυτήν την επανάσταση...
- μια και καλή. - Ναι!
Αγαπητοί συγκλητικοί!
Μη τσιμπάτε από το δόλωμα που σας ρίχνουνε
Αυτό που ο Κράσσος προτείνει δεν είναι τίποτα άλλο από έναν μισθοφορικό στρατό...
που θα ακούει μόνο σε αυτόν.
Σκεφτείτε τις επιπτώσεις στη δημοκρατία...
αν δοθεί σε έναν άντρα τέτοια δύναμη.
Σκεφτείτε τις επιπτώσεις...
αν ο Σπάρτακος μπεί εντός των τειχών.
Δεν αποτελεί πλέον μια ερώτηση θιγμένης υπερηφάνειας...
ή οικονομικού αντικτύπου.
Η εθνική μας ακεραιότητα κινδυνεύει. Και οι ζωές μας.
Μόνο ένας τρελλός ή ένας προδότης...
- θα αντέτασσε τέτοια μέτρα. - Ναι!
Κράσσος! Κράσσος!
Στρατιώτες της Ρώμης...
ποτέ πριν δεν είχε η δημοκρατία περισσότερη ανάγκη...
από κουράγιο και δύναμη...
και αποφασιστηκότητα.
Οι ζωές μας, οι οικογένειες μας...
ο πολιτισμός ο ίδιος...
στέκεται στην άβυσσο...
στο χείλος της καταστροφής.
Και σας λέω...
ότι αν κάθε άντρας, εδώ σήμερα κάνει αυτό που πρέπει...
όπως πιστεύω πως θα το κάνει...
τότε θα το νικήσουμε το κακό μια και καλή.
Η ιστορία μας έδωσε το ρόλο αυτόν...
και θα τον εκπληρώσουμε.
Δεν θα υπάρχει μέρος στον κόσμο...
για αυτούς που θα προσπαθήσουν να φοβίσουν...
την καρδιά...
του μεγαλύτερου έθνους που γνώρισε η ανθρωπότητα!
Τρία επιφωνήματα για τον Μάρκο Κράσσο...
Τον σωτήρα της Ρώμης!
Κράσσος! Κράσσος! Κράσσος!
Οι λεγεώνες δεν επεφημούν την Ρώμη όταν αναχωρούν;
Ο Κράσσος νομίζει ότι είναι η Ρώμη.
Μπορεί να κερδίσουμε τη μάχη με τους σκλάβους...
αλλά να χάσουμε τον πόλεμο για την ψυχή της Ρώμης!
Πρέπει να καταγράψουμε τους συμμάχους μας.
Ο Καίσαρας θα βοηθήσει.
Έχει πιο πρακτικές λύσεις στην πολιτική.
Εννοείς ότι μπορεί να έρθει.
Επικοινώνησε Φλάβιε.
Πες του ότι θέλω να επικοινωνήσω...
με τον Πομπήιο τον μεγάλο.
Θα συναντηθούμε σε τρεις μήνες...
και εσύ θα μεταφέρεις όλο τον στρατό στα στενά της Σικελίας.
Προτείνω να συναντηθούμε στην Καλαβρία.
Δεν υπάρχει Ρωμαική φρουρά γύρω οπότε οι βάρκες θα πλησιάσουν πιο κοντά...
και έτσι θα είναι πιο εύκολο να φορτώσεις κόσμο.
Η επόμενη δόση.
Τα υπόλοιπα θα τα πάρεις με το που φτάσουμε στη Σικελία.
Ορσίνο;
Αν μας κοροιδέψεις θα σε βρώ όπου και να πας...
- και θα σε σκοτώσω με τα χέρια μου. - Εκτός αν έχεις σκοτωθεί.
Και ο Γκλάμπρος και ο Πούμπλιος Μάξιμος με υποτίμησαν επίσης.
Δεν τους βγήκε σε καλό.
Δεν έχω λόγο να σε κοροιδέψω Σπάρτακε.
Είσαι πλουσιότερος από κάθε Ρωμαίο...
και πολύ πιο γενναιόδωρος.
Σπάρτακε, η Ρώμη έστειλε και άλλον στρατό εναντίον μας.
Νομίζω πως πρέπει να το δεις αυτό, εσύ ο ίδιος.
Το κατάλυμμα μοιάζει βαριά οχυρωμένο.
- Πόσες λεγεώνες; - Μέτρησα σίγουρα έξι.
- Διοικητής; - Πιάσαμε έναν από τους ανιχνευτές τους.
Διοικητής τους είναι ο Μάρκος Κράσσος.
Ο Κράσσος.
Είσαι ανήσυχος άρχοντα μου;
Είναι κάπου εκεί έξω...
καπου, όπως μιλάμε.
Οι σκλάβοι κατέλαβαν ένα φρούριο περίπου δεκαπέντε χιλιόμετρα από εδώ.
- Οι ανιχνευτές τους μας κοιτάζουν. - Όχι, όχι, όχι.
Μας παρατηρεί.
Ο Σπάρτακος.
Το αισθάνομαι.
Ο Σπάρτακος.
Επίθεση, επίθεση, επίθεση!
- Αυτή είναι η απάντηση σου σε όλα; - Αυτή είναι η απάντηση του πολεμιστή...
- όχι του δούλου. - Πρόσεχε Γαλάτη, πως μιλάς...
- γιατι θα σου κόψω το λαιμό. - Αρκετά.
Τα βάλαμε με τον Πούλβιο. Άρα και με αυτόν.
Ο Πούλβιος δεν ήταν τίποτα εν συγκρίσει με αυτο.
Και πως το ξέρεις;
Τον γνώρισα.
Πλήρωνε μια περιουσία να βλέπει ανθρώπους διαφόρων φυλών να μονομαχούν μέχρι θανάτου.
Ήταν ένα ανελέητος, άκαρδος άνθρωπος...
που ετσι μπορούσε μόνο να σκορπάει τα λεφτά του.
Αλλά είναι ακόμα άνθρωπος και λέω επίθεση!
Και εγώ λέω όχι, γιατί είμαι ο διοικητής εδώ!
Προς το παρόν.
Όταν έρθει η ώρα να πολεμήσει θα είμαστε ευχαριστημένοι που είναι μαζί μας.
Η θέση μας είναι καλή.
Εγώ λέω να περιμένουμε και να τον αφήσουμε να έρθει εκείνος.
Επέλεξε μια καλή αμυντική γραμμή...
και δεν δείχνει σημάδια να την αφήσει.
Θέλει εμείς να πάμε εκεί.
- Όπως θέλει. - Είναι σοφό αυτό;
Και ο Γλάμπρος και ο Πούμπλιος, έκαναν το παιχνίδι του.
Ακριβώς.
Θα προηγηθώ όπως περιμένει με τρεις λεγεώνες...
Και ο υπερόπτης Ρωμαίος πέφτει στην παγίδα του.
Ωστόσο εσύ και ο Μούμμιος θα πάρετε τρεις λεγεώνες...
και θα τοποθετηθείτε πίσω του.
Θα διασπάσουμε τις άμυνες του από εμπρός και από πίσω...
και θα τον κάνουμε με τα κρεμμυδάκια. Άκου.
Σε καμία περίπτωση...
μην επιτεθείς, χωρίς εντολή μου.
Ο Κράσσος μετακινήθηκε και φέρνει τους άντρες του προς τα εδώ.
Δεν μοιάζουν να βιάζονται να έρθουν.
- Αλτ! - Ξεκουραστείτε για μια ώρα.
Δεν θέλω να είναι εξαντ λημένοι.
Θέλω φρέσκα πρόσωπα στο πανηγύρι.
Ο Μούμμιος και ο Σέρβιος πρέπει να έχουν πολύ χρόνο...
- για να λάβουν θέσεις. - Ναι, άρχοντα μου.
Σταματήστε!
Κοιτάξτε τους. Δεν έχουν ιδέα ότι είμαστε εδώ.
Θα στείλω μήνυμα στον Κράσσο.
Γιατί να μοιραστούμε τη δόξα όταν μπορεί να είναι μόνο δικιά μας;
Σπάρτακε!
Μας παγιδέψανε! Δεχόμαστε επίθεση από πίσω!
Αλλά για να το κάνει αυτό χώρισε τις δυνάμεις του.
Σε πόσην ώρα θα φτάσουν την εμπροσθοφυλακή μας;
Σε 2 με 3 ώρες.
Έχουμε χρόνο. Στα όπλα!
Ήρθες την κατάλληλη στιγμή. Η επίθεση ξεκινάει
Άρχοντα μου...
οι στρατιώτες υπό τις διαταγές του Μούμμιου και του Σέρβιου κατετροπώθησαν.
Οι διοικητές είναι αιχμάλωτοι.
Εμείς έχουμε τον διοικητή μας τον Κράσσο!
Που είναι, ο μεγάλος και τρανός Ρωμαικός στρατός σου Κράσσε;
Τι ακολουθεί;
- Εσύ Κράσσε! - Πες στους άντρες σου να παραδωθούν!
Τι να τους κάνουμε τους μεγάλους στρατηγούς;
Σκότωσε τους.
Να τους σκοτώσω;
Ποιός θα πέταγε μια περιουσία;
Αριστοκράτες, γιοι πλουσίων οικογενειών.
Τι θα πλήρωνε η Ρώμη για να τους πάρει πίσω;
Θα ζούσαμε μια χαρά με τα λύτρα.
Μιλάς για λίτρα λες και είμαστε κλέφτες.
Μα αυτοί έκαναν τις κόρες μας πόρνες...
και τους γιους μας μονομάχους.
Μας είχανε και μονομαχούσαμε για την ευχαρίστηση τους
Θα έπρεπε να τους βάλουμε να μονομαχήσουνε για μας!
Μονομαχία!
Δεν είναι αυτή δικαιοσύνη.
Αυτή είναι εκδίκηση.
Δεν σας λέω ψέμματα.
Κάντε το και θα γίνετε ότι η Ρώμη...
πάντα προσπαθούσε να σας κάνει, ζώα!
Και δεν υπάρχει μεγαλύτερη ντροπή...
για ένα Ρωμαίο στρατιώτη...
από το να δειλιάσει μπροστά στον εχθρό.
Οι πρόγονοι μας το είχαν αντιληφθει...
και απαντούσαν σε αυτό.
Μονομαχία.
Μετρήστε!
Μονομαχία! Μονομαχία!
Παλέψτε σαν άντρες!
Σκοτώστε! Σκοτώστε!
Καθε δέκατος άντρας να περάσει μπροστά.
Τώρα ξεπλύντε τη ντροπή...
που σημαδεύει την τιμή σας...
και τη δοξα της Ρώμης.
Εκτέλεσες εκατόν πενήντα από τους άντρες σου;
Πολίτες της Ρώμης;
Η πειθαρχία διακρίνει τον Ρωμαικό στρατό...
από κάθε άλλο στρατό στον κόσμο.
Πειθαρχία... ή ωμότητα;
Και που είναι ο Σπάρτακος τώρα;
Ταξιδεύει βόρεια, ακολουθούμενος από τους στρατιώτες μου.
Ο στόχος του παραμένει άγνωστος.
Αλλά νομίζω...
ότι θα κινηθεί εναντίον της Σικελίας.
Ευγενείς συγκλητικοί δεν πρέπει να το σκεφτούμε πολύ...
την αποτυχία του ευγενή Κράσσου.
Αφήστε τον να αποσυρθεί ατιμασμένος...
και ας ξαναθυμηθούμε τον Πομπήιο και τον Λούκουλο...
- αμέσως. - Ξαναθυμηθείτε τους όπως θέλετε...
αλλά απομακρύνετε με...
για λογαριασμό σας.
Θα χρειαστεί εβδομάδες ο Πομπήιος για να μεταφέρει τα στατεύματα του.
Νομίζετε ότι ο Σπάρτακος θα καθίσει...
και θα τον περιμένει υπομονετικά μέχρι να φτάσει;
Είναι μεταδοτική ασθένεια.
Και πηγαίνει από σώμα σε σώμα...
και από όργανο σε όργανο...
μέχρι να φτάσει το σώμα της δημοκρατίας μας...
στα τέσσερα. Τότε...
μπορεί να μη φτάνω τα κριτήρια του Αγκρίπα...
σαν διοικητής, αλλά για καλό ή για κακό...
είμαι το μόνο θαύμα που έχετε.
Είμαι η μόνη σας θεραπεία.
Είναι μια μπλόφα απότην πλευρά του Κράσσου, δε νομίζεις;
Για κάποιον που είχε μια τόσο ντροπιαστική ήττα...
μοιάζει πολύ σίγουρος για τον εαυτό του.
Ο Κράσσος κάτι ετοιμάζει.
Το θέμα είναι τι;
Ορσίνο, να σου προσφέρω κάτι να πιείς;
Όχι ευχαριστώ.
Μόλις τελείωνα το γεύμα μου...
- όταν έφτασε η πρόταση σου. - Κάθισε.
Πιστεύω ότι ξέρεις το δίλημμα μας...
με τον αποκαλούμενο, στρατό σκλάβων.
- Μαζί με τον υπόλοιπο κόσμο. - Συμπέρανα...
ότι ο Σπάρτακος...
σκοπεύει να φύγει μέσω θαλάσσης.
- Και πως το συμπεραίνεις αυτό; - Γιατί δεν μπορεί να κάνει αλλιώς.
Και επειδή έχει αρχίσει να δείχνει...
ένα ανεξήγητο για λεηλασίες, με οδηγεί να συμπεράνω...
τι πρόκειται να αγοράσει και από ποιόν.
Φοβάμαι, πως δεν μπορώ να σε βοηθήσω.
Ναι μπορείς και θα με βοηθήσεις.
Δεν μπορώ να πιστέψω ότι θα διαταράξεις τις τόσο καλές σχέσεις...
μεταξύ των ανθρώπων μας για μια ομάδα σκλάβων.
Σκέψου τα μακροπρόθεσμα κόστη.
Ο Σπάρτακος θα φύγει από τη χώρα...
ή θα πεθάνει. Με κάθε τρόπο, θα φύγει.
Ωστόσο, η Ρώμη και εγώ...
θα είμαστε πάντα εδώ.
Και εσύ θα υποφέρεις τις συνέπειες.
- Η Ρώμη δεν έχει ναυτικό. - Εγώ θα χτίσω.
Γιατί είτε είσαι μαζί μου...
είτε εναντίον μου.
Η ακτή της Καλαβρίας...
έδωσε το σήμα. Πείτε τους ότι είμαστε εδώ.
Πόσο νομίζεις ότι θα τους πάρει να έρθουν εδώ;
Μεχρι αύριο; Αρκετός χρόνος για να μας πιάσουν στα πράσσα.
Κάνε γρήγορα, γιατί θα μαστιγώσω πολλούς από εσάς!
Φέρτο μέσα!
Σπάρτακε!
Φύγανε.
Είναι παγίδα.
Τοξοβόλοι!
Σε έπιασα πουτάνας γιε.
Πίσω στη δουλειά σας!
Πολέμα, πείνασε ή παραδώσου. Αυτές είναι οι επιλογές σου.
Παγιδευτήκαμε, δεν πρόκειται ναπεράσουμε αυτόν τον τοίχο.
Ίσως μπορούμε να διαπραγματευτούμε.
Ερχονται καβαλάρηδες!
- Ακίνητοι! - Κατεβάστε τα όπλα σας!
Σπάρτακε!
Μου είπαν πως σε είδαν να μονομαχείς μια φορά.
- Το θυμάμαι. - Εγώ όχι ιδιαίτερα. Άλλα μετά...
έχω δει τόσες μονομαχίες στη ζωή μου...
και όλοι οι σκλάβοι μοιάζουν ίδιοι.
- Εκτός από το ποιός σου κόβει το λαιμό. - Δεν θα το προσπαθούσα.
Υπάρχουν τοξοβόλοι στον τοίχο πίσω μου.
Και δεν θα ανεχόσουν μια στιγμή την κόλαση.
Σου κάνω μια πρόταση.
Οι άντρες μου φεύγουν, εγκαταλείπουν την Ρωμαική αυτοκρατορία...
και εγώ παραδίδομαι σε σένα.
Δεν μπορώ να δεχτώ τέτοιους όρους.
Παραδιδόσαστε, όλοι χωρίς όρους...
Άντρες, γυναίκες, παιδιά.
Ποιός νομίζεις πως σου έδωσε το δικαίωμα...
να ανταγωνίζεσαι την ανίκητη Ρωμαική αυτοκρατορία;
Όλα τα οφείλω...
εκείνη την ημέρα στην Κάπουα.
Ο Ντράμπα... αυτός που προσπάθησε να σε σκοτώσει.
Δεν καταλαβαίνω. Σε ενέπνευσε;
Μου έμαθε πως να παλεύω.
Αλλά εσύ Ρωμαίε, μου έδωσες τον λόγο.
Δεν θέλω διαπραγμάτευση. Το φαγητό σου δεν θα φτάσει.
Όπως τα ποντίκια δεν μπορεις να πας πουθενά.
Και έχω πάρα πολύ χρόνο μπροστά μου.
Εσύ
Οι πληροφοριοδότες μου, μου λένε ότι ο Πομπήιος, ανακλήθηκε.
Τι δόξα θα μείνει για σένα, όταν φτάσει;
Θα καταστρέψω τον στρατό σου...
και μετά θα εφαφανίσω ακόμα και κάθε ανάμνηση της ύπαρξης σου...
από προσώπου γης.
- Αυτή είναι η μοίρα σου - Και αυτή η δικιά σου.
Βοήθεια!
Για την αγάπη της Ρώμης, Μάρκε!
Θα κόψω κάθε δέντρο σ' αυτήν την περιοχή...
και θα ανυψώσω σταυρούς...
- για σένα και τους ομοίους σου. - Αναζήτησε με, σε μάχη Ρωμαίε.
- Θα σε ψάχνω. - Είμαι δικός σου.
Πως μπόρεσες να το κάνεις; Πως μπόρεσες να σταυρωθείς;
Στους Ρωμαίους πρέπει να θυμίζεις, πως δεν έχουμε ηττηθεί.
Και στους δικούς μας πρέπει να θυμίζεις το τίμημα της ήττας.
Γίνεσαι σαν κι αυτούς.
- Δεν είμαι εγώ ο τύρρανος εδώ. - και αυτό αποτελεί δικαιολογία;
- Πολεμάμε για κάτι παραπάνω από ζωές. - Πολεμάμε για επιβίωση.
Τη δικιά σου, τη δικιά μου, του παιδιού μας, του καθενός.
Και θα κάνω αυτό που πρέπει για να το διασφαλίσω.
Μίλα για τον εαυτό σου.
Για μένα, για τον γιό μου.
Δεν αξίζει.
Πρέπει να είναι ελαφρείς. Ελαφρείς αλλά ισχυροί.
- Αυτά πρέπει, να είναι μακρύτερα. - 5 μέτρα είναι καλά.
Φτιαξτο.
Πολύ μακρύ.
Άρχοντα μου, επιτίθενται στον τοίχο!
- Που; - Βόρεια, κοντά στον κολπο της Ευφημίας.
Πήγαινε όλους τους διαθέσιμους στρατιώτες εκεί.
- Τώρα! - Ναι.
Σήμανε συναγερμό!
Στα όπλα!
Περιμέντε!
- Δεν είναι αυτός. - Κατεβάστε τα όπλα σας.
Και καθώς ο Κράσσος ασχολιόταν με το φλεγόμενο κτηνοτροφείο...
ο στρατός του Σπάρτακου σκαρφάλωσε τον τοίχο και δραπέτετσε.
Θα έδινα τα πάντα να δω το πρόσωπο του Κράσσου όταν το ανακάλυπτε.
Στο μεταξύ ο Πομπήιος, είχε εγκατασταθεί στο Μιντουρνάε.
- Μπορώ να ρωτήσω το κόστος να το φέρεις αυτό; - Ήταν πάρα πολύ ακριβό...
αλλά αξιζε τον κόπο.
Ο Πομπήιος θα κερδίσει το Σπάρτακο, και θα ζητήσει όλη τη δόξα όπως πάντα.
Ο Κράσσος θα του αρνηθεί τη νίκη.
Και αν είμαστε πολύ τυχεροί...
ο Σπάρτακος θα τους κερδίσει και τους δύο.
Νότια, ο Κράσσος ακολουθεί κατά πόδας.
Ενώ στον βορρά ο Πομπήιος και οι λεγεώνες του εχουν εγκατασταθεί.
- Πρέπει να γυρίσουμε και να επιτεθούμε. - Να επιτεθούμε στον Κράσσο; Ειναι τρελλό.
Ούτε στο Κράσσο, ούτε στον Πομπήιο αλλά στη Ρώμη.
- Είναι το τελευταίο που θα περιμένουν. - Με καλό σκοπό.
Δεν θα σκαρφαλώσουμε στα τείχη της πόλης με σκοινί και σκάλα.
Όχι, θα πάμε βόρεια.
Θα αποφύγουμε τον Πομπήιο όσο μπορούμε και θα περάσουμε τις Άλπεις...
- όπως έπρεπε να είχαμε κάνει πριν. - Οπότε είναι δικό μου το λάθος, έτσι;
- ποιός μας οδήγησε στην παγίδα, στο Ρέτζιο; - Ο Ορσίνος.
Όχι, ο Σπάρτακος.
- Εσεις με επιλέξατε ως αρχηγό! - Λοιπόν όχι, άλλο!
Στη φυλή μου ο κάθε ένας μπορεί να διεκδικήσει τον ρόλο του βασιλιά.
Όχι, Δαυίδ αυτός είναι δικός μου αγώνας.
Κατεβάστε τα όπλα σας τώρα. Μη κάνετε βλακείες.
- Σας παρακαλώ, μην το κάνετε αυτό. - Έχεις δίκιο, Βαρίνια.
Πάντα έτσι θα κατέληγε.
Σε χρειαζόμαστε, Κρίξε.
Ο Κρίξος, δεν σας χρειάζεται. Ο Κρίξος δεν χρειάζεται κανέναν!
- Που θα πας; - Όπου με παν τα πόδια μου.
- Έχετε, αρκετό φαί; - Αν μας τελειώσει, θα μας δώσουν οι Ρώμαίοι.
Κάναμε τη Ρώμη να τρέμει, έτσι δεν είναι;
Ποιός άλλος μπορούσε να το κάνει αυτό;
Κανείς.
Πάμε!
Θεέ μου, όλοι οι Γαλάτες υπό τον Κρίξο...
εγκατέλειψαν το στρατό του Σπάρτακου.
- Προχωράνε μόνοι τους. - Που πάνε οι Γαλάτες;
Κατέλυσαν δίπλα στη λίμνη Λουκάνια.
Και με τον Πομπήιο τουλάχιστον 2 μέρες μακρια, δεν μπορεί να το γνωρίζει.
Δεν είναι δικό του λάθος.
Απλώς διάλεξε το δικό του μονοπάτι.
Σε εξαπάτησα.
Σας εξαπάτησα όλους.
Ο Λούκουλος και 5 ακόμα λεγεώνες εγκαταστάθηκαν στο Μπρινδίσιο...
Όχι περισσότερο από μιας μέρας περπάτημα βορειοδυτικά.
Ίσως να μπορούσαμε να ξεφύγουμε από τον Πομπήιο...
όχι όμως και απο τον Λούκουλο.
- Δεν μπορούμε να προχωρήσουμε. - Δεν μπορούμε να γυρίσουμε πίσω.
Και δεν μπορούμε να περιμένουμε τους τρεις στρατούς να ενωθούν...
ούτε να συνθλιβούμε μεταξύ τους.
Αυριο, θα γυρίσουμε και θα επιτεθούμε στον Κράσσο.
Ίσως να μπορέσουμε να τον αιφνιδιάσουμε.
Όποιος σταματήσει για να λεηλατήσει θα εκτελεστεί.
Τίποτα δεν μας σταματά.
Το παιδί είναι καλά;
Νομίζω, ότι θα γίνει σιδεράς από τον τρόπο που με κλωτσάει.
Θέλω να μου υποσχεθείς πως ότι και αν μου συμβει αύριο...
εσύ θα ζήσεις.
Ότι δεν θα κανεις την ίδια ζωή.
Και να ξαναγίνεις σκλάβα.
Δεν έχεις το δικαίωμα να μου ζητάς κάτι τέτοιο.
- Βέβαια έχω. - Δεν υπάρχει ζωή χωρίς εσένα.
- Εγώ δεν είμαι σημαντικός. - Ούτε για μένα;
Ούτε για τον γιο σου;
Έχεις δίκιο Βαρίνια.
Η εκδίκηση από μόνη της δεν είναι αρκετή.
Το να γίνεις σαν τον εχθρό σου είναι σα να σε νικάει
Και αυτό που έχει σημασία δεν είναι αν θα ζήσεις ή αν θα πεθάνεις...
αλλά αυτό το νέο που δημιούργησες...
έναν κόσμο χωρίς σκλάβους.
Και αν πεθάνεις ποιός θα λέει αυτήν την ιστορία;
Ζήσε, έτσι ώστε να ζήσω και εγώ...
Έτσι ώστε, να ζήσουμε όλοι μας.
Έτσι ώστε, να μην χαθώ άδικα ή ξεχαστώ.
Και σου υπόσχομαι...
θα είμαι παντα μαζί σου.
Κοίτα, εκεί θα είμαι.
Να ξέρεις ότι θα είμαι πάντα εκεί.
Συγχώρεσε με, με πήρε ο ύπνος.
Σου έφερε ένα δώρο.
- Είναι όμορφος. - Φτιαγμένος για βασιλιά.
Δεν είμαι βασιλιάς.
Είμαι κατι καλύτερο.
Ένας ελεύθερος άνθρωπος.
Σε ευχαριστώ για τη γενναιοδωρία σου.
Αλλά θα πολεμώ πλάι σου και η μοίρα σου θα είναι και δικιά μου.
Αν κερδίσουμε όλοι θα έχουμε από ένα άλογο δικό μας.
Και αν χάσουμε δεν θα τα χρειαστούμε.
Είστε οι καλύτεροι στρατιώτες στον κόσμο.
Και ήταν τιμή μου να πολεμώ μαζί σας!
Σπάρτακε!
Σπάρτακε! Σπάρτακε!
Αυτός είναι ο τρόπος να μάχεται ο Κρίξος.
Τίποτα από πλευράς τακτικής.
Πάμε μπροστα και ο δυνατότερος επικρατεί.
Μην είσαι άπληστος! Ο Κράσσος είναι δικός μου!
Για τη Ρώμη!
Σπάρτακε, ωρα να πεθάνεις!
Ελευθερία!
- Το μωρό! Ξεκίνησε. - Όλα είναι καλά.
Σπάρτακε, έχεις ένα γιο.
Τη βρήκαμε! Τη βρήκαμε! Τη γυναίκα του Σπάρτακου!
Πάρτε τον.
Περίμενε!
Βαρίνια;
Νομίζουμε πως ήταν στενός φίλος του Σπάρτακου...
Πως σε λένε;
Μίλα!
Δεν θα σου πω ψέμματα, θα πεθάνεις.
Αλλά ο θάνατος σου δεν θα είναι οδυνηρός.
Σταυρώστε τους φυλακισμένους.
Μα αφέντη, είναι πάνω από έξι χιλιάδες.
- Όλους. - Μαλιστα, αφέντη.
Θα τους βλέπετε να πεθαίνουν...
και θα είστε οι τελευταίοι.
Και όταν θα είστε καρφώμένοι στο σταυρό...
εγώ θα είμαι εκεί.
Οι στρατιώτες του Πομπήιου είναι κοντά και έπιασαν όσους κατάφεραν να ξεφύγουν.
Ο Πομπήιος, επιστρέφει στη Ρώμη για να καπηλευτεί τη νίκη σου.
Πομπήιε! Πομπήιε!
Εγώ απλά έκανα ότι θα έκανε οποιοδήποτε παιδί της Ρώμης.
Είναι μεγάλη μου τιμή. Αλλωστε δεν ήταν τίποτε άλλο από μερικούς σκλάβους.
Συγκήτικοί, δεν πρέπει να λησμονούμε.
τον ευγενή Κράσσο.
Ο Καίσαρας, έχει απόλυτο δίκιο
Ο Κράσσος σίγουρα έπαιξε ένα κομμάτι...
Δούλεψε αρκετά, για το αποτέλεσμα.
Και θα έπρεπε να του δοθεί κάποια δημόσια αναγνώριση.
Ίσως κάποιο έπαθλο.
Ίσως μια εύφημον μνεία...
σαν αυτή που παίρνουν οι αθλητές στους αγώνες.
Πράγματι, τώρα είναι η στιγμή να είμαστε γενναιόδωροι.
Ένα χειροκρότημα για τον Κράσσο.
Δημιούργησα και εξόπλισα...
6 λεγεώνες.
Τους οδήγησα σε μάχη μόνος μου.
Ξεπέρασα αναρίθμητες δυσκολίες.
Και κατατρόπωσα...
τη μεγαλύτερη απειλή...
που η Ρώμη έχει γνωρίσει από τον Καρθέγιο.
Και με ανταμοίβετε...
με κάποιο δεύτερης σημασίας έπαθλο;
Συγκλητικοί, αυτή είναι η μέρα που η Ρώμη επανενώνεται.
Για τους Ρωμαίους, να ξεχάσουν τις διαφορές τους.
Η θέση του ύπατου παραμένει κενή...
γιατί για πάρα πολύ καιρό οι πολιτικές διαφωνίες...
μας εμπόδισαν να την πληρώσουμε.
Και τώρα ως υποψήφιοι δεν θα μπορούσαν να είναι άλλοι...
πιο καταξιωμένοι και ικανοί...
από τους δύο αυτούς λαμπρούς ήρωες.
Γι' αυτό προτείνω...
και ο Πομπήιος και ο Κράσσος να γίνουν ύπατοι.
Συνδιοίκηση.
Θα ήταν μεγάλη μου τιμή...
να υπηρετώ μαζί με τον Μάρκο Κράσσο.
Αν αυτό επιθυμεί και η σύγκλητος.
Δεν μπορεί να συμβεί κάτι τέτοιο.
- Ποτέ στην ιστορία της δημοκρατίας... - Οι νέοι καιροί απαιτουν νέα μέτρα.
- Τι λέτε συγκλητικοί; - Ναι!
Γιατί δεν μου μιλάς Βαρίνια;
Πως ήταν ο Σπάρτακος; Πως ήταν;
Ήταν απλά ένας άντρας.
- Ένας απλός άντρας; - Όχι.
Ήταν επαγγελματίας δολοφόνος. Ήταν παράνομος.
Ήταν εχθρός του τίμιου και του καλού.
Τότε αφού ξέρεις την απάντηση γιατί με ρωτάς;
Γιατί σπαταλάς τα δάκρυα σου για αυτόν.
Σε 5 χρόνια...
Ούτε το όνομα του, δεν θα θυμάσαι στο υπόσχομαι.
Και γιατί σε απασχολεί ακόμα;
Ο Σπάρτακος ήταν κάποιος, που ο κόσμος δεν είχε γνωρίσει ποτέ.
Ήταν κάτι το διαφορετικό.
Ήταν ο τρόπος που θα ήταν οι ανθρωποι αν είχαν δικαιώμα επιλογής.
Εγώ μπορεί να είμαι κάτι το διαφορετικό. Μπορεί να είμαι...
κάποιος άλλος.
Ναι.
Σε παρακαλώ, αγάπησε με.
Αγάπησε με.
Είναι κάτι που δε θα γίνεις ποτε.
Σκότωσε! Σκότωσε! Σκότωσε! Σκότωσε!
- Όχι! - σου αρέσει ο τρόπος που τελειώνει;
Είμαι ο Σπάρτακος!
Βγες έξω.
Βγες έξω!
Εδώ είμαι.
Έχεις τ'ποτα να πεις;
Θα επιστρέψω.
Και θα είμαι εκατομμύρια.
Μη με κοιτάς έτσι.
Έχασα Φλάβιε.
Η Ρώμη έχασε.
Με ξεγέλασε αυτός ο σημερινός Καίσαρας.
Τον Κράσσο εννοείς;
Ο Καίσαρας είναι ο ανώτερος εδώ.
- Πες μου κάποια καλά νέα. - Δεν υπάρχουν.
Ο Κράσσος έκανε τον Αππιικό δρόμο σε νεκροταφείο.
6 χιλιάδες σταυρώθηκαν.
Έκοψε ολόκληρα δάση.
Οι φυσιολάτρες ξεσηκώθηκαν.
Και η οσμή από τη αποσυντιθέμενη σάρκα είναι ανυποφορη.
Όμως τα πτώματα είναι...
της Ρώμης.
Ο πολιτισμός καθηλωμένος σε σταυρό.
Και τι κάναμε;
Τώρα πες μου παρασκήνιο.
Ακούω πως ο Κράσσος πήρε κρυφά...
τη γυναίκα του Σπάρτακου, τη Βαρίνια...
και την κρατάει μαζί με το παιδί του κλειδωμένα στο σπίτι του.
Την προσέχει σαν χρυσάφι, λένε αλλά αυτή τον περιφρονεί.
Ακόμα και τώρα η Βαρίνια;
Λάφυρο πολέμου, φαντάζομαι.
- Μπορώ να πιώ κάτι; - Παρακαλώ.
Θα πλήρωνα πολλά...
- για να την κλέψω. - Τρελλάθηκες;
- Αυτό είναι σκέτη αυτοκτονία. - 2.000.000 σεστέρσια
Απονέμεται στους Λάιο Πομπήιο και Μάρκο Κράσσο...
ο τιμητικός τίτ λος ευγενείας του υπάτου της Ρωμαίκής αυτοκρατορίας.
Απο τη στιγμή αυτή...
είμαστε όλοι...
ελευθεροι.
Πάνω στο τραπέζι υπάρχει ένας πάπυρος για τον καθένα σας...
που σας ανακυρήσσει επίσημα...
ελευθερους.
Μη φανταστείτε...
ούτε για μια στιγμή ότι δεν γνωρίζω...
πως εσύ και ο Καίσαρας...
μου αρνηθήκατε κανονικό τρόπαιο.
Ξέρεις γιατί είμαι πιο δημοφιλής από εσένα Κράσσε;
Γιατί είναι φυσιλογικό να προτιμάς τον ήλιο που ανατέλλει...
από αυτον που δύει.
Άφησε μας.
- Δεν έχουμε πολύ χρόνο, Αγκρίπα. - Περίμενε έξω.
Γιατί το έκανες αυτό;
Αρχικά, ήταν για να μπω στο μάτι του Κράσσου.
Αλλά όσο περισσότερο το σκεφτόμουνα...
Ήταν μια χαζή κίνηση, ενός γέρου...
για τη λύτρωση του.
Μετά που σηκώθηκα, χτες...
αρχισα να σκέφτομαι, πως είναι δυνατον μια ομάδα σκλάβων...
παραλίγο να κατατροπώσει τη μεγαλύτερη στρατιώτική δύναμη του κόσμου.
Ξέρεις τι σκέφτομαι;
Πιστεύω ότι αγωνίστηκες για την ελευθερία σου...
για τις ζωές των παιδιών σου...
την τιμή της γυναίκας σου...
και για ότι είναι καλό στον κόσμο.
Και η Ρώμη για τι πολέμησε;
Για το μαστίγιο και τον σταυρό.
Αγαπώ τη Ρώμη, αλλά έγινε πόρνη.
Περιφρονώ αυτό που είναι, αλλά είμαι πολύ μεγάλος για να την αφήσω.
Και για να πω την αλήθεια την βοήθησα να γίνει αυτό που είναι.
- Αγκρίπα, πρέπει να φύγουμε. - Ναι, ετοίμασε τον ηνίοχο.
Πως τον λένε τον γιο σου.
Σπάρτακο.
Με ντρόπιασες.
Μας ντρόπιασες, όλους.
Ο Φλάβιος θα σε οδηγήσει.
Είναι τόσο πιστός Ρωμαίος όσο το χρήμα μπορεί να εξαγοράσει.
Έχοντας αναφέρει τα φρεσκοξυπνημένα μου αισθήματα...
λόγω της συνάντησης μας, θα ήθελα...
- Που είναι ο Αγκρίπας; - Αυτός ο ρουφιάνος;
Ποιός νοιάζεται;
Που είναι;
Είσαι ασφαλής, τώρα.
Ευχαριστώ.
Καλή τύχη.
Έτσι ήρθαμε, εμείς εδώ.
Και πως τελειώνει η ιστορία;
Δεν ξέρω Σπάρτακε.
Είναι δικιά σου η ιστορία τώρα...
και πρέπει να βρείς το δικό σου τέλος.